آموزش ابتدایی ++C

سازنده‌ها و تخریب‌کننده‌های کلاس در ++C

احسان پناهی — Thu, 30 Jul 2020 12:46:50 +0000

سازنده کلاس سازنده کلاس (Constructor) یک تابع عضو ویژه از کلاس می‌باشد که هنگام ایجاد یک شی جدید از آن کلاس اجرا می‌شود. سازنده دقیقا هم‌نام کلاس می‌باشد و هیچ نوع داده‌ای (حتی void) را برنمی‌گرداند. سازنده‌ها در مقداردهی اولیه به متغیرهای عضو بسیار مفید هستند. مثال زیر مفهوم سازنده را توضیح می‌دهد. #include <iostream> using namespace std; class Line { public: void setLength( double len ); double getLength( void ); Line(); // This is the constructor private: double length; }; // Member functions definitions including constructor Line::Line(void) { cout << "Object is being created" << endl; } void Line::setLength( double len ) { length = len; } double Line::getLength( void ) { return length; } // Main function for the program int main() { Line line; // set line length line.setLength(6.0); cout << "Length of line : " << line.getLength() <<endl; return 0; } وقتی که کد فوق کامپایل …

برای مشاهده این مطلب بصورت کامل روی لینک زیر کلیک کنید:
سازنده‌ها و تخریب‌کننده‌های کلاس در ++C

تابع سازنده کپی در ++C

احسان پناهی — Thu, 30 Jul 2020 12:46:49 +0000

سازنده کپی (Copy Constructor)، سازنده‌ای است که شی جدید را با استفاده از یک شی از همان کلاس که قبلاً ساخته شده است آغاز می‌کند. سازنده کپی برای: آغاز یک شی از شی دیگر از همان نوع کپی یک شی برای ارسال آن به عنوان آرگومانی از تابع کپی یک شی برای بازگرداندن آن از یک تابع استفاده می‌شود. اگر برای یک کلاس سازنده کپی تعریف نشود، کامپایلر خودش برای آن کلاس سازنده کپی تعریف می‌کند. اگر یک کلاس دارای متغیرهای اشاره‌گر و اختصاص پویای حافظه باشد، آنگاه حتماً باید یک سازنده کپی داشته باشد. متداول‌ترین شکل سازنده کپی به صورت زیر است. classname (const classname &obj) { // body of constructor } در این عبارت obj یک رفرنس به شی‌ای است که برای آغاز شی دیگر به کار می‌رود. #include <iostream> using namespace std; class Line { public: int getLength( void ); Line( int len ); // simple constructor …

برای مشاهده این مطلب بصورت کامل روی لینک زیر کلیک کنید:
تابع سازنده کپی در ++C

اینترفیس‌ها در ++C (کلاس‌های انتزاعی)

احسان پناهی — Thu, 30 Jul 2020 11:35:14 +0000

یک اینترفیس (interface) رفتار یا قابلیت‌های یک کلاس ++C را بدون درنظرگرفتن هیچ نوع پیاده‌سازی برای آن توصیف می‌کند. اینترفیس‌های ++C با استفاده از کلاس‌های انتزاعی (abstract class) پیاده می‌شوند. این کلاس‌های انتزاعی را نباید با مفهوم ‌چکیده‌سازی که برای جداسازی جزئیات پیاده‌سازی از داده‌ها به کار رفت اشتباه بگیریم. یک کلاس را می‌توان با اعلان حداقل یک تابع مجازی محض در آن، انتزاعی کرد. یک تابع مجازی با قرادادن «0=» در هنگام اعلان آن مشخص می‌شود. class Box { public: // pure virtual function virtual double getVolume() = 0; private: double length; // Length of a box double breadth; // Breadth of a box double height; // Height of a box }; هدف از ایجاد کلاس انتزاعی (معمولاً با ABC مشخص می‌شود)، ایجاد یک کلاس پایه مناسب است تا دیگر کلاس‌ها از آن ارث ببرند. نمی‌توان از کلاس‌های انتزاعی شی نمونه گرفت و تنها به عنوان اینترفیس عمل می‌کنند. …

برای مشاهده این مطلب بصورت کامل روی لینک زیر کلیک کنید:
اینترفیس‌ها در ++C (کلاس‌های انتزاعی)

انتزاع داده (Data Abstraction) در ++C

احسان پناهی — Thu, 30 Jul 2020 11:29:57 +0000

منظور از چکیده‌سازی داده فراهم کردن حداقل اطلاعات برای دنیای خارج و مخفی‌سازی جزئیات پس زمینه است، یعنی اطلاعات مورد نیاز بدون ارائه جزئیات نمایش داده می‌شود. چکیده‌سازی داده یک تکنیک برنامه‌نویسی و طراحی است که مبتنی بر جداسازی رابط میانجی (interface) از پیاده‌سازی (implementation) می‌باشد. اجازه دهید با یک مثال از زندگی واقعی ادامه دهیم، یک تلویزیون را تصور کنید که می‌توان آن را روشن یا خاموش کرد، کانال را عوض کرد، صدا را تنظیم کرده و اجزای خارجی مانند بلندگو، VCR و پخش کننده DVD را به آن متصل کرد، اما شما از جزئیات درونی آن هیچ اطلاعی ندارید، یعنی اطلاع ندارید که چگونه سیگنال‌ها را از کابل یا هوا دریافت کرده، چگونه این سیگنال‌ها را منتقل می‌کند و در نهایت بر روی صفحه نمایش می‌دهد. بنابراین، می‌توان گفت که تلویزیون به وضوح پیاده‌سازی داخلی‌اش را از رابط خروجی‌اش جدا کرده و شما قادر هستید از رابط آن …

برای مشاهده این مطلب بصورت کامل روی لینک زیر کلیک کنید:
انتزاع داده (Data Abstraction) در ++C

اورلود کردن عملگرهای ورودی/خروجی در ++C

احسان پناهی — Thu, 30 Jul 2020 07:22:33 +0000

در ++C می‌توان نوع داده‌های داخلی را با استفاده از عملگر استخراج استریم << وارد کرد و یا با استفاده از درج استریم >> به خارج ارسال کرد. عملگرهای درج استریم و استخراج استریم را می‌توان برای وارد و خارج کردن نوع داده‌های تعریف شده کاربر، مانند اشیا، اورلود کرد. مهم است که تابع اورلود کننده عملگر را به عنوان دوست کلاس تعریف کرد زیرا بدون ایجاد یک شی فراخوانی می‌شود. مثال زیر نحوه اورلود کردن عملگر استخراج << و عملگر درج >> را نشان می‌دهد. #include <iostream> using namespace std; class Distance { private: int feet; // 0 to infinite int inches; // 0 to 12 public: // required constructors Distance() { feet = 0; inches = 0; } Distance(int f, int i) { feet = f; inches = i; } friend ostream &operator<<( ostream &output, const Distance &D ) { output << "F : " << D.feet << …

برای مشاهده این مطلب بصورت کامل روی لینک زیر کلیک کنید:
اورلود کردن عملگرهای ورودی/خروجی در ++C

اورلود کردن عملگرهای رابطه‌ای در ++C

احسان پناهی — Thu, 30 Jul 2020 07:21:07 +0000

زبان ++C از عملگرهای رابطه‌ای متعددی (<, >, =<, =>, ==,…) پشتیبانی می‌کند. این عملگرها برای مقایسه نوع داده‌های داخلی در ++C به کار می روند. می‌توان هرکدام از این عملگرها را اورلود کرد تا برای مقایسه‌ی اشیا یک کلاس هم قابل استفاده باشند. مثال زیر نحوه اورلود کردن عملگر > را نشان می‌دهد. به طریق مشابه می‌توان دیگر عملگرهای رابطه‌ای را نیز اورلود کرد. #include <iostream> using namespace std; class Distance { private: int feet; // 0 to infinite int inches; // 0 to 12 public: // required constructors Distance() { feet = 0; inches = 0; } Distance(int f, int i) { feet = f; inches = i; } // method to display distance void displayDistance() { cout << "F: " << feet << " I:" << inches <<endl; } // overloaded minus (-) operator Distance operator- () { feet = -feet; inches = -inches; return Distance(feet, inches); …

برای مشاهده این مطلب بصورت کامل روی لینک زیر کلیک کنید:
اورلود کردن عملگرهای رابطه‌ای در ++C

اورلود کردن عملگرهای باینری در ++C

احسان پناهی — Thu, 30 Jul 2020 07:18:04 +0000

عملگرهای باینری دو آرگومان دریافت می‌کنند. مثال‌های زیر از عملگرهای باینری استفاده می کنند. از عملگرهای باینری مانند عملگر جمع (+)، تفریق (-) و تقسیم (/) به وفور استفاده می‌شود. مثال‌های زیر نحوه اورلود کردن عملگر جمع (+) را نشان می‌دهد. به طریق مشابه، می‌توان عملگرهای تفریق (-) و تقسیم (/) را نیز اورلود کرد. #include <iostream> using namespace std; class Box { double length; // Length of a box double breadth; // Breadth of a box double height; // Height of a box public: double getVolume(void) { return length * breadth * height; } void setLength( double len ) { length = len; } void setBreadth( double bre ) { breadth = bre; } void setHeight( double hei ) { height = hei; } // Overload + operator to add two Box objects. Box operator+(const Box& b) { Box box; box.length = this->length + b.length; box.breadth = this->breadth + …

برای مشاهده این مطلب بصورت کامل روی لینک زیر کلیک کنید:
اورلود کردن عملگرهای باینری در ++C

اورلود کردن عملگرهای یگانی در ++C

احسان پناهی — Thu, 30 Jul 2020 07:10:55 +0000

عملگرهای یگانی روی یک عملوند کار می‌کنند. مثال‌های زیر نمونه‌ای از عملگرهای یگانی هستند. عملگر افزایش (++) و کاهش (- -) عملگر یگانی منفی (-) عملگر منطقی نفی (!) عملگرهای یگانی روی اشیا نیز کار می‌کنند و در حالت نرمال، عملگر در سمت چپ شی قرار می‌گیرد، مانند obj ،-obj ،++obj!، اما می‌توان این عملگرها را به صورت پسوندی نیز استفاده کرد مانند: ++obj و – -obj. مثال زیر نحوه اورلود کردن عملگر منفی (-) به صورت پیشوندی و پسوندی را نشان می دهد. #include <iostream> using namespace std; class Distance { private: int feet; // 0 to infinite int inches; // 0 to 12 public: // required constructors Distance() { feet = 0; inches = 0; } Distance(int f, int i) { feet = f; inches = i; } // method to display distance void displayDistance() { cout << "F: " << feet << " I:" << inches <<endl; …

برای مشاهده این مطلب بصورت کامل روی لینک زیر کلیک کنید:
اورلود کردن عملگرهای یگانی در ++C

اشاره‌گر this در ++C

احسان پناهی — Thu, 23 Jul 2020 06:40:38 +0000

در این جلسه به بررسی اشاره‌گر this در ++C میپردازیم. هر شی در ++C از طریق یک اشاره‌گر مهم به نام this، به آدرس خودش دسترسی دارد. اشاره‌گر this یک پارامتر ضمنی برای همه توابع عضو شی می‌باشد. بنابراین، درون یک تابع عضو، از this برای اشاره به شی می‌توان استفاده کرد. توابع دوست، اشاره‌گر this ندارند، زیرا این توابع، عضو کلاس محسوب نمی‌شوند، تنها توابع عضو هستند که دارای اشاره‌گر this می‌باشند. مثال زیر را برای درک بهتر مفهوم اشاره‌گر this مشاهده کنید. #include <iostream> using namespace std; class Box { public: // Constructor definition Box(double l = 2.0, double b = 2.0, double h = 2.0) { cout <<"Constructor called." << endl; length = l; breadth = b; height = h; } double Volume() { return length * breadth * height; } int compare(Box box) { return this->Volume() > box.Volume(); } private: double length; // Length of a …

برای مشاهده این مطلب بصورت کامل روی لینک زیر کلیک کنید:
اشاره‌گر this در ++C

توابع درون خطی در ++C

احسان پناهی — Wed, 22 Jul 2020 06:40:23 +0000

تابع درون خطی (Inline) در ++C مفهومی قدرتمند است که معمولاً همراه با کلاس‌ها به کار می رود. اگر یک تابع درون خطی باشد، کامپایلر در زمان کامپایل، یک کپی از کد تابع را در نقطه‌ی فراخوانی آن قرار می‌دهد. هر گونه تغییر در یک تابع درون خطی نیازمند کامپایل مجدد همه‌ی توابع استفاده کننده از آن می‌باشد، زیرا کامپایلر باید کل کد را مجدداً جایگزین کند درغیراین صورت تغییرات اعمال نمی‌شود. برای درون خطی کردن یک تابع، کلیدواژه inline را پیش از نام تابع بگذارید و تعریف تابع را پیش از هرگونه فراخوانی آن قرار دهید. در صورتی که تابع تعریف شده بیش از یک خط باشد، کامپایلر می‌تواند عبارت inline را نادیده بگیرد. تعریف یک تابع درون یک کلاس، درون خطی می‌باشد، حتی اگر از کلیدواژه inline استفاده نشود. در مثال زیر از توابع درون خطی برای برگرداندن ماکزیمم دو عدد استفاده می‌شود. #include <iostream> using namespace std; …

برای مشاهده این مطلب بصورت کامل روی لینک زیر کلیک کنید:
توابع درون خطی در ++C