آموزش رایگان ++c

الگوها یا Templates در ++C

احسان پناهی — Sun, 02 Aug 2020 06:40:47 +0000

در این جلسه به بررسی الگوها یا Templates در ++C خواهیم پرداخت. الگوها پایه و اساس برنامه‌نویسی جنریک (generic) می‌باشند. در این برنامه‌نویسی، کد به روشی نوشته می‌شود که به هیچ نوع داده خاصی وابسته نباشد. یک الگو طرح یا فرمولی برای ساختن یک کلاس یا تابع جنریک است. کانتینرهای (container) کتابخانه مانند شمارشگر (iterator) و الگوریتم (algorithm) مثال‌هایی از برنامه‌نویسی جنریک هستند که با استفاده از مفهوم الگو توسعه یافته‌اند. هر کانتینر،مانند vector، تنها یک تعریف مشخص دارد، اما می‌توان vectorهایی از انواع مختلف مانند <vector<int یا <vector<string تعریف کرد. می‌توان از الگوها همچون کلاس‌ها برای تعریف توابع نیز استفاده کرد، اجازه دهید طرز کارآنها را باهم بررسی کنیم. الگوی تابع (function template) شکل عمومی ‌تعریف یک الگوی تابع به صورت زیر است. template <class type> ret-type func-name(parameter list) { // body of function } در این تعریف، type یک نام جایگزین برای نوع داده مورد استفاده تابع است. …

برای مشاهده این مطلب بصورت کامل روی لینک زیر کلیک کنید:
الگوها یا Templates در ++C

حافظه پویا در ++C

احسان پناهی — Fri, 31 Jul 2020 06:40:51 +0000

درک مناسب از نحوه عملکرد حافظه پویا (داینامیک) کمک شایانی به برنامه نویسان ++C خواهد کرد. حافظه در برنامه ++C به دو بخش تقسیم خواهد شد. Stack: همه متغیرهای تعریف شده درون تابع در حافظه stack ذخیره خواهند شد. Heap: این بخش، حافظه استفاده نشده برنامه است و می‌توان در حین اجرای برنامه از آن برای تخصیص حافظه به صورت پویا استفاده کرد. در بسیاری اوقات از ابتدا اطلاع دقیقی از میزان حافظه مورد نیاز برای ذخیره متغیرها در دسترس نیست و بنابراین می‌توان در زمان اجرا حافظه مورد نیاز را به آنها اختصاص داد. در زمان اجرا، از حافظه heap می‌توان به متغیرهای داده شده، حافظه تخصیص داد. این کار با استفاده از یک عملگر ویژه که آدرس فضای اختصاص داده شده را برمی‌گرداند انجام می‌شود. این عملگر new است. اگر به حافظه پویای اختصاص یافته دیگر نیازی نداشته باشید، می‌توانید با استفاده از عملگر delete آن را آزاد …

برای مشاهده این مطلب بصورت کامل روی لینک زیر کلیک کنید:
حافظه پویا در ++C

اعضای استاتیک یک کلاس در ++C

احسان پناهی — Thu, 30 Jul 2020 13:42:49 +0000

با استفاده از کلیدواژه static می‌توان اعضای یک کلاس را به صورت ایستا (استاتیک) تعریف کرد. تعریف یک عضو کلاس به صورت استاتیک بدین معناست که بدون توجه به تعداد اشیا ساخته شده از کلاس، تنها یک کپی از عضو استاتیک وجود خواهد داشت. یک عضو استاتیک بین همه اشیا یک کلاس به اشتراک گذاشته خواهد شد. اگر داده‌های استاتیک صریحاً مقداردهی اولیه نشوند، هنگام ساخت اولین شی، به صفر مقداردهی اولیه می‌شوند. مقداردهی اولیه را نمی‌توان درون تعریف تابع قرار داد اما همانند مثال زیر، می‌توان مقداردهی اولیه را خارج از کلاس و با اعلان مجدد متغیر استاتیک انجام داد. در این صورت از عملگر وضوح دامنه «::» برای مشخص کردن کلاسی که متغیر به آن تعلق دارد استفاده می‌شود. مثال زیر را برای درک بهتر مفهوم داده‌های استاتیک مشاهده کنید. #include <iostream> using namespace std; class Box { public: static int objectCount; // Constructor definition Box(double l = …

برای مشاهده این مطلب بصورت کامل روی لینک زیر کلیک کنید:
اعضای استاتیک یک کلاس در ++C

اورلود عملگر تخصیص در ++C

احسان پناهی — Thu, 30 Jul 2020 13:24:57 +0000

می‌توان عملگر تخصیص (=) را همانند دیگر عملگرها اورلود کرد و همانند سازنده کپی (copy constructor) می‌توان از آن برای ایجاد یک شی جدید استفاده کرد. مثال زیر نحوه اورلود کردن عملگر تخصیص را نشان می‌دهد. #include <iostream> using namespace std; class Distance { private: int feet; // 0 to infinite int inches; // 0 to 12 public: // required constructors Distance() { feet = 0; inches = 0; } Distance(int f, int i) { feet = f; inches = i; } void operator = (const Distance &D ) { feet = D.feet; inches = D.inches; } // method to display distance void displayDistance() { cout << "F: " << feet << " I:" << inches << endl; } }; int main() { Distance D1(11, 10), D2(5, 11); cout << "First Distance : "; D1.displayDistance(); cout << "Second Distance :"; D2.displayDistance(); // use assignment operator D1 = D2; cout << …

برای مشاهده این مطلب بصورت کامل روی لینک زیر کلیک کنید:
اورلود عملگر تخصیص در ++C

سازنده‌ها و تخریب‌کننده‌های کلاس در ++C

احسان پناهی — Thu, 30 Jul 2020 12:46:50 +0000

سازنده کلاس سازنده کلاس (Constructor) یک تابع عضو ویژه از کلاس می‌باشد که هنگام ایجاد یک شی جدید از آن کلاس اجرا می‌شود. سازنده دقیقا هم‌نام کلاس می‌باشد و هیچ نوع داده‌ای (حتی void) را برنمی‌گرداند. سازنده‌ها در مقداردهی اولیه به متغیرهای عضو بسیار مفید هستند. مثال زیر مفهوم سازنده را توضیح می‌دهد. #include <iostream> using namespace std; class Line { public: void setLength( double len ); double getLength( void ); Line(); // This is the constructor private: double length; }; // Member functions definitions including constructor Line::Line(void) { cout << "Object is being created" << endl; } void Line::setLength( double len ) { length = len; } double Line::getLength( void ) { return length; } // Main function for the program int main() { Line line; // set line length line.setLength(6.0); cout << "Length of line : " << line.getLength() <<endl; return 0; } وقتی که کد فوق کامپایل …

برای مشاهده این مطلب بصورت کامل روی لینک زیر کلیک کنید:
سازنده‌ها و تخریب‌کننده‌های کلاس در ++C

تابع سازنده کپی در ++C

احسان پناهی — Thu, 30 Jul 2020 12:46:49 +0000

سازنده کپی (Copy Constructor)، سازنده‌ای است که شی جدید را با استفاده از یک شی از همان کلاس که قبلاً ساخته شده است آغاز می‌کند. سازنده کپی برای: آغاز یک شی از شی دیگر از همان نوع کپی یک شی برای ارسال آن به عنوان آرگومانی از تابع کپی یک شی برای بازگرداندن آن از یک تابع استفاده می‌شود. اگر برای یک کلاس سازنده کپی تعریف نشود، کامپایلر خودش برای آن کلاس سازنده کپی تعریف می‌کند. اگر یک کلاس دارای متغیرهای اشاره‌گر و اختصاص پویای حافظه باشد، آنگاه حتماً باید یک سازنده کپی داشته باشد. متداول‌ترین شکل سازنده کپی به صورت زیر است. classname (const classname &obj) { // body of constructor } در این عبارت obj یک رفرنس به شی‌ای است که برای آغاز شی دیگر به کار می‌رود. #include <iostream> using namespace std; class Line { public: int getLength( void ); Line( int len ); // simple constructor …

برای مشاهده این مطلب بصورت کامل روی لینک زیر کلیک کنید:
تابع سازنده کپی در ++C

مدیریت استثناها در ++C یا Exception Handling

احسان پناهی — Thu, 30 Jul 2020 11:45:14 +0000

در این جلسه به بررسی مدیریت استثناها در ++C یا Exception Handling می‌پردازیم. یک استثنا حالتی غیرطبیعی است که ممکن است در حین اجرای یک برنامه رخ دهد. یک استثنا در ++C پاسخی است که برای یک وضعیت ویژه پیش آمده حین اجرای برنامه ، مانند تقسیم بر صفر، تدارک دیده شده است. استثناها راهی برای انتقال کنترل برنامه از یک بخش به بخش دیگر برنامه فراهم می‌کنند. استثنا در ++C با سه کلید واژه ساخته می‌شود: try ،catch و throw. Thorw: یک برنامه هنگام رخ دادن مشکل، یک استثنا پرتاب (throw) می‌کند. این کار با استفاده از کلید واژه throw انجام می‌شود. Catch: در جایی که قرار است مشکل پیش آمده مدیریت شود، با استفاده از یک کنترل کننده استثنا (exception handler)، یک استثنا گرفته می‌شود. Try: بلوک try بلوک کدی، که ممکن است استثنای مشخصی در آن رخ دهد را شناسایی می‌کند. به دنبال این بلوک یک یا …

برای مشاهده این مطلب بصورت کامل روی لینک زیر کلیک کنید:
مدیریت استثناها در ++C یا Exception Handling

فایل‌ها و استریم‌ها در ++C

احسان پناهی — Thu, 30 Jul 2020 11:41:29 +0000

تا اینجا از کتابخانه‌ی استاندارد iostream استفاده می‌کردیم، که متدهای cin و cout را به ترتیب برای خواندن از ورودی استاندارد و نوشتن در خروجی استاندارد به کار می‌برد. این آموزش به شما نحوه خواندن و نوشتن در فایل‌ها را نشان خواهد داد. برای اینکار به یک کتابخانه استاندارد از ++C به نام fstream نیاز داریم که سه نوع داده جدید تعریف می‌کند. ردیف نوع داده و توصیف آن 1 ofstream این نوع داده استریم فایل خروجی را معرفی می‌کند و برای ساخت فایل‌ها و نوشتن در آنها استفاده می‌شود. 2 ifstream این نوع داده استریم فایل ورودی را معرفی کرده و برای خواندن اطلاعات از فایل‌ها استفاده می‌شود. 3 fstream این نوع داده استریم فایل عمومی ‌را معرفی می‌کند و قابلیت‌های ofstream و ifstream را همزمان پشتیبانی می‌کند، یعنی می‌تواند فایل ایجاد کرده، اطلاعات در فایل‌ها بنویسد و از آنها اطلاعات بخواند. برای پردازش فایل‌ها در ++C، باید هدرفایل‌های …

برای مشاهده این مطلب بصورت کامل روی لینک زیر کلیک کنید:
فایل‌ها و استریم‌ها در ++C

انتزاع داده (Data Abstraction) در ++C

احسان پناهی — Thu, 30 Jul 2020 11:29:57 +0000

منظور از چکیده‌سازی داده فراهم کردن حداقل اطلاعات برای دنیای خارج و مخفی‌سازی جزئیات پس زمینه است، یعنی اطلاعات مورد نیاز بدون ارائه جزئیات نمایش داده می‌شود. چکیده‌سازی داده یک تکنیک برنامه‌نویسی و طراحی است که مبتنی بر جداسازی رابط میانجی (interface) از پیاده‌سازی (implementation) می‌باشد. اجازه دهید با یک مثال از زندگی واقعی ادامه دهیم، یک تلویزیون را تصور کنید که می‌توان آن را روشن یا خاموش کرد، کانال را عوض کرد، صدا را تنظیم کرده و اجزای خارجی مانند بلندگو، VCR و پخش کننده DVD را به آن متصل کرد، اما شما از جزئیات درونی آن هیچ اطلاعی ندارید، یعنی اطلاع ندارید که چگونه سیگنال‌ها را از کابل یا هوا دریافت کرده، چگونه این سیگنال‌ها را منتقل می‌کند و در نهایت بر روی صفحه نمایش می‌دهد. بنابراین، می‌توان گفت که تلویزیون به وضوح پیاده‌سازی داخلی‌اش را از رابط خروجی‌اش جدا کرده و شما قادر هستید از رابط آن …

برای مشاهده این مطلب بصورت کامل روی لینک زیر کلیک کنید:
انتزاع داده (Data Abstraction) در ++C

اورلود کردن عملگر دسترسی کلاس (->) در ++C

احسان پناهی — Thu, 30 Jul 2020 07:26:45 +0000

عملگر دسترسی کلاس (<‒) را می‌توان با احتیاط بیشتر اورلود کرد. این عملگر تعریف می‌شود تا به کلاس، رفتاری شبیه یک اشاره‌گر اعطا کند. عملگر <‒ باید یک تابع عضو باشد. در صورت استفاده، نوع داده بازگشتی آن باید اشاره‌گری به یک شی از همان کلاسی باشد که عملگر به آن اشاره می‌کند. عملگر <‒ اغلب همراه با عملگر درفرنس اشاره‌گر (pointer-dereference) * ، برای پیاده سازی «اشاره‌گرهای هوشمند» (smart pointers) به کار می‌رود. این اشاره‌گرها اشیایی هستند که همانند اشیا معمولی رفتار می‌کنند با این تفاوت که هنگام دسترسی به یک شی از طریق آنها، عملیات دیگری نیز انجام می‌گیرد، مانند حذف خودکار شی هنگام تخریب اشاره‌گر یا هنگامی‌ که اشاره‌گر به شی دیگر منتقل می‌شود. عملگر درفرنس <‒ را می‌توان به صورت یک عملگر یگانی پسوندی (postfix) تعریف کرد. یعنی، با داشتن کلاس. class Ptr { //... X * operator->(); }; از اشیا کلاس Ptr می‌توان برای دسترسی …

برای مشاهده این مطلب بصورت کامل روی لینک زیر کلیک کنید:
اورلود کردن عملگر دسترسی کلاس (->) در ++C

توابع درون خطی در ++C

احسان پناهی — Wed, 22 Jul 2020 06:40:23 +0000

تابع درون خطی (Inline) در ++C مفهومی قدرتمند است که معمولاً همراه با کلاس‌ها به کار می رود. اگر یک تابع درون خطی باشد، کامپایلر در زمان کامپایل، یک کپی از کد تابع را در نقطه‌ی فراخوانی آن قرار می‌دهد. هر گونه تغییر در یک تابع درون خطی نیازمند کامپایل مجدد همه‌ی توابع استفاده کننده از آن می‌باشد، زیرا کامپایلر باید کل کد را مجدداً جایگزین کند درغیراین صورت تغییرات اعمال نمی‌شود. برای درون خطی کردن یک تابع، کلیدواژه inline را پیش از نام تابع بگذارید و تعریف تابع را پیش از هرگونه فراخوانی آن قرار دهید. در صورتی که تابع تعریف شده بیش از یک خط باشد، کامپایلر می‌تواند عبارت inline را نادیده بگیرد. تعریف یک تابع درون یک کلاس، درون خطی می‌باشد، حتی اگر از کلیدواژه inline استفاده نشود. در مثال زیر از توابع درون خطی برای برگرداندن ماکزیمم دو عدد استفاده می‌شود. #include <iostream> using namespace std; …

برای مشاهده این مطلب بصورت کامل روی لینک زیر کلیک کنید:
توابع درون خطی در ++C

اورلودکردن عملگر افزایش (++) و عملگر کاهش (- -)

احسان پناهی — Mon, 20 Jul 2020 06:40:49 +0000

عملگرهای افزایش (++) و کاهش (- -) دو عملگر یگانی مهم در ++C هستند. مثال زیر نحوه اورلود کردن عملگر افزایش (++)، در حالت پیشوند و پسوند را نشان می‌دهد. به طریق مشابه، می‌توان عملگر کاهش (- -) را نیز اورلود کرد. #include <iostream> using namespace std; class Time { private: int hours; // 0 to 23 int minutes; // 0 to 59 public: // required constructors Time() { hours = 0; minutes = 0; } Time(int h, int m) { hours = h; minutes = m; } // method to display time void displayTime() { cout << "H: " << hours << " M:" << minutes <<endl; } // overloaded prefix ++ operator Time operator++ () { ++minutes; // increment this object if(minutes >= 60) { ++hours; minutes -= 60; } return Time(hours, minutes); } // overloaded postfix ++ operator Time operator++( int ) { // save the orignal …

برای مشاهده این مطلب بصورت کامل روی لینک زیر کلیک کنید:
اورلودکردن عملگر افزایش (++) و عملگر کاهش (- -)

ویرایشگر سطح دسترسی کلاس در ++C

احسان پناهی — Fri, 17 Jul 2020 06:40:55 +0000

مخفی‌سازی داده یکی از مهم‌ترین ویژگی‌های برنامه‌نویسی شی‌گرا می‌باشد که توابع برنامه را از دسترسی مستقیم به عناصر داخلی یک کلاس منع می‌کند. این منع دسترسی بوسیله بخش‌های برچسب دار درون بدنه کلاس انجام می‌گیرد. این برچسب‌ها public، private و protected می‌باشند. کلیدواژه‌های public، private و protected مشخص کننده سطح دسترسی (access specifiers) نام دارند. یک کلاس می‌تواند شامل چندین بخش public، protected و private باشد. هربخش، تا زمان رسیدن برچسب بخش بعدی یا رسیدن به آکلاد بسته بدنه کلاس ادامه دارد. سطح دسترسی پیش فرض برای کلاس و اعضای آن private می‌باشد. class Base { public: // public members go here protected: // protected members go here private: // private members go here }; عضوهای public یک عضو public از هرجایی از برنامه خارج از کلاس قابل دسترسی می‌باشد. همانند مثال زیر، می‌توان متغیرهای عمومی ‌را بدون استفاده از هیچ تابع عضوی تغییر داد. #include <iostream> using namespace std; …

برای مشاهده این مطلب بصورت کامل روی لینک زیر کلیک کنید:
ویرایشگر سطح دسترسی کلاس در ++C

وراثت در ++C

احسان پناهی — Tue, 14 Jul 2020 06:40:04 +0000

در این جلسه از آموزش ++C به بررسی وراثت در ++C می پردازیم. یکی از مهم‌ترین مفاهیم برنامه‌نویسی شی‌گرا وراثت (inheritance) می‌باشد. وراثت اجازه می‌دهد که یک کلاس را برحسب یک کلاس دیگر تعریف کنیم، موجب آسان‌تر شدن ساخت و نگه‌داری یک برنامه می‌گردد. این مفهوم همچنین موجب استفاده مجدد از کدها و پیاده‌‌سازی سریع‌تر آنها می‌شود. برنامه‌نویس می‌تواند هنگام نوشتن یک کلاس، به جای نوشتن داده و توابع عضو جدید، شرایطی اتخاد کند که کلاس جدید، اعضای یک کلاس از پیش موجود را به ارث ببرد. این کلاس از پیش موجود کلاس پایه (base class) نامیده می‌شود، و کلاس جدید، کلاس مشتق شده (derived class) نامیده می‌شود. ایده وراثت یک رابطه از نوع «یک … است» (is a) می‌باشد. برای مثال، پستاندارد یک حیوان است، سگ یک پستاندار است بنابراین سگ همچنین یک حیوان است و الی آخر. کلاس پایه و مشتق شده یک کلاس ممکن است از بیش …

برای مشاهده این مطلب بصورت کامل روی لینک زیر کلیک کنید:
وراثت در ++C

ساختارداده‌ها در ++C

احسان پناهی — Sun, 12 Jul 2020 06:40:45 +0000

در این جلسه از آموزش زبان ++C به بررسی ساختارداده‌ها در ++C می پردازیم. ++C با تعریف آرایه‌ها به شما این اجازه را می‌داد که چندین داده هم نوع را یک جا ترکیب کنید، اما ساختار (Structure) نوع داده‌ای تعریف شده توسط کاربر است که اجازه می‌دهد که داده‌هایی از انواع مختلف را باهم ترکیب کنید. مثلاً اگر بخواهید آمار کتابهای موجود در کتابخانه‌تان را داشته باشید، ساختارها می‌توانند بیان کننده یک رکورد باشند. مثلاً ممکن است بخواهید ویژگی‌های زیر از هر کتاب را ذخیره کنید. عنوان نویسنده موضوع شناسه کتاب تعریف یک ساختار برای تعریف یک ساختار، باید از دستور struct استفاده کنید. این دستور یک نوع داده جدید با بیش از یک عضو را در برنامه تعریف می‌کند. فرمت دستور struct به این صورت است: struct [structure tag] { member definition; member definition; ... member definition; } [one or more structure variables]; برچسب ساختار (Structure Tag) اختیاری بوده …

برای مشاهده این مطلب بصورت کامل روی لینک زیر کلیک کنید:
ساختارداده‌ها در ++C

تاریخ و ساعت در ++C

احسان پناهی — Fri, 03 Jul 2020 06:40:11 +0000

در این جلسه به بررسی تاریخ و ساعت در ++C می پردازیم. کتابخانه استاندارد ++C، نوع داده مناسبی برای تاریخ و ساعت تهیه نکرده است. ++C ساختارها (struct) و توابع مربوط به تاریخ و ساعتی که در زبان C پیاده شده است را اتخاذ کرده است. برای دسترسی به ساختارها و توابع مربوط به تاریخ و ساعت، باید هدرفایل <ctime> را به برنامه ++C ضمیمه کنید. چهار نوع داده مرتبط وجود دارد: clock_t، time_t، size_t و tm. clock_t، time_t، size_t برای بیان تاریخ و ساعت سیستم به شکل عدد صحیح استفاده می‌شود. ساختار نوع tm تاریخ و ساعت را به شکل ساختار C با عناصر زیر ذخیره می‌کند: struct tm { int tm_sec; // seconds of minutes from 0 to 61 int tm_min; // minutes of hour from 0 to 59 int tm_hour; // hours of day from 0 to 24 int tm_mday; // day of month from 1 to …

برای مشاهده این مطلب بصورت کامل روی لینک زیر کلیک کنید:
تاریخ و ساعت در ++C

اشاره‌گرها در ++C

احسان پناهی — Wed, 01 Jul 2020 06:40:46 +0000

آموختن اشاره‌گرهای ++C آسان و جذاب است. برخی کارها در ++C را می‌توان با استفاده از اشاره‌گرها آسان‌تر انجام داد، و برخی دیگر از کارها در ++C ، مانند اختصاص حافظه پویا (دینامیک) را نمی‌توان بدون وجود اشاره‌گرها به انجام رساند. همانطور که می‌دانید هر متغیر مکانی از حافظه است و هر مکان حافظه دارای آدرس تعریف شده‌ای می‌باشد که با استفاده از عملگر & می‌توان به آن دسترسی داشت. در مثال زیر آدرس یک متغیر تعریف شده چاپ خواهد شد. #include <iostream> using namespace std; int main () { int var1; char var2[10]; cout << "Address of var1 variable: "; cout << &var1 << endl; cout << "Address of var2 variable: "; cout << &var2 << endl; return 0; } با اجرای کد فوق، خروجی زیر تولید می‌شود. Address of var1 variable: 0xbfebd5c0 Address of var2 variable: 0xbfebd5b6 اشاره‌گر چیست یک اشاره‌گر(pointer) متغیری است که مقدار آن آدرس یک …

برای مشاهده این مطلب بصورت کامل روی لینک زیر کلیک کنید:
اشاره‌گرها در ++C

رشته‌ها در ++C

احسان پناهی — Tue, 30 Jun 2020 06:40:14 +0000

++C دو نوع روش برای بیان رشته‌ها دارد: رشته با کارکترهای سبک زبان C کلاس string معرفی شده در ++C استاندارد رشته با کارکترهای سبک زبان C این نوع رشته از زبان C اتخاذ شده و ++C کماکان به پشتیبانی از آن ادامه می‌دهد. این نوع رشته درواقع یک آرایه یک بعدی از کارکترهاست که به کارکتر ’null ‘\0 ختم می‌گردد. بنابراین رشته منتهی به کارکتر null شامل یک سری کارکترهاست که به null ختم می‌شود. دستور زیر یک رشته حاوی واژه Hello را اعلان و مقداردهی می‌کند. برای ذخیره کارکتر null در انتهای آرایه، اندازه آرایه باید یک عدد بیشتر از تعداد کارکترهای واژه Hello باشد. char greeting[6] = {'H', 'e', 'l', 'l', 'o', '\0'}; اگر قواعد مقداردهی اولیه آرایه را دنبال کنید، باید دستور بالا را به شکل زیر بنویسید. char greeting[] = "Hello"; شکل زیر رشته تعریف شده در C++/C را در حافظه نمایش می‌دهد. در حقیقت …

برای مشاهده این مطلب بصورت کامل روی لینک زیر کلیک کنید:
رشته‌ها در ++C

آرایه‌ها در ++C

احسان پناهی — Mon, 29 Jun 2020 06:40:30 +0000

در این جلسه از آموزش ++C به بررسی آرایه‌ها در ++C میپردازیم. ++C ساختار داده‌ای به نام آرایه فراهم کرده که مجموعه‌ای ترتیبی از عناصر هم نوع، با اندازه ثابت را در خود ذخیره می‌کند. یک آرایه برای ذخیره مجموعه‌ای از داده‌ها استفاده می‌شود، اما مفیدتر است که یک آرایه را به عنوان مجموعه‌ای از متغیرهای هم نوع درنظر بگیریم. به جای اعلان متغیرهای منفرد، مانند number0، number1… تا number99، یک آرایه مانند numbers تعریف کرده و برای بیان متغیرهای منفرد به صورت number[1]، number[0]، تا number[99] از آن استفاده می‌کنیم. برای دسترسی به یک عنصر مشخص از آرایه از شاخص (index) استفاده می‌شود. همه آرایه‌ها در فضای پیوسته از حافظه ذخیره می‌شوند. کوچکترین آدرس مربوط به اولین عنصر و بزرگترین آدرس مربوط به آخرین عنصر می‌باشد. اعلان آرایه‌ها برای تعریف یک آرایه در ++C، برنامه‌نویس باید نوع المان‌ها و تعداد آنها را به صورت زیر مشخص کند. type arrayName …

برای مشاهده این مطلب بصورت کامل روی لینک زیر کلیک کنید:
آرایه‌ها در ++C