آموزش مقدماتی c++

برنامه‌نویسی وب در ++C

احسان پناهی — Thu, 06 Aug 2020 06:40:27 +0000

CGI چیست؟ رابط دروازه مشترک (Common Gate interface) یا CGI، مجموعه‌ای از استانداردها می‌باشد که چگونگی ردوبدل کردن اطلاعات بین سرور و یک اسکریپت دلخواه را تعریف می‌کند. مشخصات فعلی CGI توسط NCSA نگه‌داری می‌شود.CGI ،NCSA را به صورت زیر تعریف می‌کند. رابط دروازه مشترک، استانداردی برای دروازه خروجی برنامه به رابط سرور اطلاعاتی مانند سرورهای HTTP می‌باشد. نسخه فعلی CGI/1.1 است و نسخه CGI/1.2 تحت توسعه می‌باشد. مرورگر وب (Web Browsing) برای درک مفهوم CGI، اجازه دهید که بررسی کنیم با کلیک کردن روی یک لینک در مرورگر چه اتفاقی خواهد افتاد. مرورگر شما با سرور HTTP وب تماس حاصل کرده و برای یک URL،مثلاً یک فایل، درخواست ارسال می‌کند. سرور وب URL را تجزیه (parse) کرده و به دنبال نام فایل می‌گردد. اگر نام فایل درخواستی را پیدا کند، آن را به مرورگر ارسال خواهد کرد و در غیراین صورت یک پیام خطا مبنی بر اینکه فایل درخواست …

برای مشاهده این مطلب بصورت کامل روی لینک زیر کلیک کنید:
برنامه‌نویسی وب در ++C

چند نخی یا Multithreading در ++C

احسان پناهی — Wed, 05 Aug 2020 06:40:46 +0000

چند نخی شکل ویژه‌ای از چند وظیفه‌ای (multitasking) است. چند وظیفه‌ای خاصیتی است که به کامپیوتر این امکان را می‌دهد تا دو یا چند برنامه را به طور همزمان اجرا کند. در حالت کلی، دو نوع چند وظیفه‌ای وجود دارد: مبتنی بر پروسس‌ (process-based) و مبتنی بر نخ (thread-based). چند وظیفه‌ای مبتنی بر پروسس، اجرای همزمان برنامه‌ها را برعهده می‌گیرد. چند وظیفه‌ای مبتنی بر نخ اجرای همزمان چند تکه از یک برنامه را برعهده می‌گیرد. یک برنامه شامل دو یا چند بخش است که می‌توان همزمان آنها را اجرا کرد. هر بخش از برنامه یک نخ (thread) نامیده می‌شود، و هر نخ یک مسیر اجرایی جداگانه تعریف می‌کند. ++C هیچ پشتیبانی داخلی برای برنامه‌های چند نخی فراهم نکرده است. در عوض، این برعهده سیستم عامل است که چنین ویژگی را به طور کامل فراهم کند. این آموزش فرض را براین می‌گذارد که شما از سیستم عامل لینوکس استفاده می‌کنید. قصد …

برای مشاهده این مطلب بصورت کامل روی لینک زیر کلیک کنید:
چند نخی یا Multithreading در ++C

پیش‌پردازنده‌ها یا Preprocessor در ++C

احسان پناهی — Mon, 03 Aug 2020 06:40:39 +0000

پیش پردازنده‌ها دستوراتی هستند که به کامپایلر اعلام خواهند کرد که اطلاعات را پیش از آغاز عملیات کامپایل، چگونه پیش پردازش کنند. همه دستورات پیش‌پردازنده با # آغاز می‌شوند. در هر خط، قبل از دستور پیش پردازنده فقط استفاده از کارکترهای فضای خالی مجاز است. دستورات پیش‌پردازنده دستورات ++C به حساب نمی‌آیند، بنابراین پس از آنها سمی‌کالن (;) قرار نمی‌گیرد. تاکنون دستور include# را در تمام مثال‌های خودمان دیده‌ایم. این ماکرو برای ضمیمه کردن یک هدرفایل در فایل سورس به کار می‌رود. ++C از چندین دستور پیش‌پردازنده پشتیبانی می‌کند. این دستورات شامل «include ،#define ،#if ،#else ،#line#» و … هستند. اجازه دهید برخی از مهم‌ترین آنها را بررسی کنیم. پیش‌پردازنده define# این پیش‌پردازنده، ثابت‌های نمادین (symbolic constant) ایجاد می‌کند. این ثابت‌های نمادین ماکرو (macro) نامیده می‌شوند و شکل کلی زیر را دارند. #define macro-name replacement-text پس از نوشتن این خط، تمام ماکروهای متعاقب پیش از کامپایل برنامه، با عبارت replacement-text …

برای مشاهده این مطلب بصورت کامل روی لینک زیر کلیک کنید:
پیش‌پردازنده‌ها یا Preprocessor در ++C

توابع عضو کلاس در ++C

احسان پناهی — Thu, 30 Jul 2020 12:46:49 +0000

یک تابع عضو کلاس، تابعی است که تعریف یا نمونه اولیه‌اش درون تعریف کلاس قرار دارد. این تابع در اشیا عضو آن کلاس به کار رفته و به همه اعضای آن شی دسترسی دارد. اجازه دهید از کلاسی که پیش از این تعریف کردیم اینجا نیز بهره بگیریم و به جای دسترسی مستقیم به عناصر آن، با استفاده از تابع عضو آنها را در اختیار بگیریم. class Box { public: double length; // Length of a box double breadth; // Breadth of a box double height; // Height of a box double getVolume(void);// Returns box volume }; توابع عضو را می‌توان درون تعریف کلاس، تعریف کرد و یا با استفاده عملگر وضوح دامنه (:)(scope resolution operator) آنها را جداگانه تعریف کرد. تعریف یک تابع عضو درون تعریف کلاس باعث می‌شود که تابع به صورت inline اعلان شود، حتی اگر مشخصه inline صراحتاً استفاده نشود. بنابراین، می‌توان تابع ()Volume را به …

برای مشاهده این مطلب بصورت کامل روی لینک زیر کلیک کنید:
توابع عضو کلاس در ++C

ویرایشگر سطح دسترسی کلاس در ++C

احسان پناهی — Fri, 17 Jul 2020 06:40:55 +0000

مخفی‌سازی داده یکی از مهم‌ترین ویژگی‌های برنامه‌نویسی شی‌گرا می‌باشد که توابع برنامه را از دسترسی مستقیم به عناصر داخلی یک کلاس منع می‌کند. این منع دسترسی بوسیله بخش‌های برچسب دار درون بدنه کلاس انجام می‌گیرد. این برچسب‌ها public، private و protected می‌باشند. کلیدواژه‌های public، private و protected مشخص کننده سطح دسترسی (access specifiers) نام دارند. یک کلاس می‌تواند شامل چندین بخش public، protected و private باشد. هربخش، تا زمان رسیدن برچسب بخش بعدی یا رسیدن به آکلاد بسته بدنه کلاس ادامه دارد. سطح دسترسی پیش فرض برای کلاس و اعضای آن private می‌باشد. class Base { public: // public members go here protected: // protected members go here private: // private members go here }; عضوهای public یک عضو public از هرجایی از برنامه خارج از کلاس قابل دسترسی می‌باشد. همانند مثال زیر، می‌توان متغیرهای عمومی ‌را بدون استفاده از هیچ تابع عضوی تغییر داد. #include <iostream> using namespace std; …

برای مشاهده این مطلب بصورت کامل روی لینک زیر کلیک کنید:
ویرایشگر سطح دسترسی کلاس در ++C

Overloading عملگر و تابع در ++C

احسان پناهی — Wed, 15 Jul 2020 06:40:42 +0000

++C به شما اجازه می‌دهد تا در یک دامنه مشخص، بیش از یک تعریف برای یک تابع یا یک عملگر مشخص کنید، که به ترتیب اضافه بار تابع (function overloading) و اضافه بار عملگر (operator oveloading) نامیده می‌شود. یک اعلان اورلود شده، اعلانی است که دارای نام و دامنه یکسانی با یک اعلان پیشین است، با این تفاوت که آرگومان‌های متفاوت و طبیعتاً تعریف متفاوتی از اعلان قبلی خواهد داشت. هنگام تعریف یک تابع یا عملگر اورلود شده، کامپایلر نوع آرگومان‌هایی که در فراخوانی تابع یا عملگر استفاده کرده‌اید را با نوع پارامترهای تعیین شده در تعریف مقایسه کرده و مناسب‌ترین تعریف را انتخاب می‌کند. فرآیند انتخاب مناسب‌ترین تابع یا عملگر اورلود شده overload resolution خوانده می‌شود. اورلود تابع در ++C می‌توان برای یک نام تابع در یک دامنه مشخص، چندین تعریف ارائه کرد. تعاریف تابع باید از حیث نوع/تعداد آرگومان‌ها متفاوت باشند. نمی‌توان تابع اورلود شده‌ای اعلان کرد که …

برای مشاهده این مطلب بصورت کامل روی لینک زیر کلیک کنید:
Overloading عملگر و تابع در ++C

کلاس‌ها و اشیا در ++C

احسان پناهی — Mon, 13 Jul 2020 06:40:33 +0000

در این جلسه به بررسی کلاس‌ها و اشیا در ++C می پزدازیم. مهم‌ترین هدف برنامه‌نویسی ++C اضافه کردن شی‌گرایی به زبان C بوده و بنابراین کلاس‌ها ویژگی مرکزی ++C هستند که برنامه‌نویسی مبتنی بر شی‌گرایی را مهیا ساخته‌اند. کلاس‌ها معمولاً نوع داده تعریف شده توسط کاربر (user-defined type) نامیده می‌شوند. یک کلاس برای مشخص کردن قالب یک شی به کار رفته و داده‌ها و متدهای مربوطه را ترکیب کرده تا آن داده را به صورت یک پکیج آماده دربیاورد. داده و توابع درون یک کلاس، اعضای کلاس (members of class) نامیده می‌شوند. تعریف کلاس‌ها در ++C با تعریف یک کلاس، طرحی برای یک نوع داده تعریف می‌کنیم. این کار درواقع هیچ داده‌ای را تعریف نمی‌کند، بلکه مشخص می‌کند که این کلاس چه معنی دارد، به عبارت دیگر یک شی از آن کلاس حاوی چه داده‌هایی است و چه عملیاتی را می‌توان روی چنین داده‌ای انجام داد. تعریف یک کلاس با …

برای مشاهده این مطلب بصورت کامل روی لینک زیر کلیک کنید:
کلاس‌ها و اشیا در ++C

دستورات ورودی و خروجی در زبان ++C

احسان پناهی — Sat, 04 Jul 2020 06:40:57 +0000

کتابخانه‌های استاندارد ++C مجموعه گسترده‌ای از امکانات برای ورودی/خروجی تدارک دیده که در فصول بعدی با آنها آشنا خواهیم شد. این فصل ساده‌ترین و پرکاربردترین عملیات ورودی/خروجی (I/O) برای برنامه‌نویسی ++C را تشریح می‌کند. ورودی/خروجی در ++C با استفاده از استریم‌ها (stream) صورت می‌گیرد، استریم‌ها دنباله‌ای از بایت‌ها می‌باشند. اگر بایت از یک دستگاه مانند صفحه کلید، ‌هارد دیسک یا اتصالی از شبکه و… به حافظه اصلی جریان یابد، آن عملیات، عملیات ورودی نامیده می‌شود و اگر بایت‌ها از حافظه اصلی به دستگاه‌هایی مانند صفحه نمایش، چاپگر،‌ هارد دیسک و یا اتصالی از شبکه و… جاری شود، عملیات خروجی نامیده می‌شود. هدر فایل‌های کتابخانه I/O هدرهای زیر هدر فایل‌های مهم برای برنامه‌های ++C می‌باشند. ردیف هدر فایل و توابع و توضیح آنها 1 <iostream> این فایل اشیا cin، cout، cerr و clog را تعریف می‌کند که به ترتیب مربوط به استریم استاندارد ورودی، استریم استاندارد خروجی، استریم خطای استاندارد بافرنشده …

برای مشاهده این مطلب بصورت کامل روی لینک زیر کلیک کنید:
دستورات ورودی و خروجی در زبان ++C

رفرنس‌ها در ++C

احسان پناهی — Thu, 02 Jul 2020 06:40:59 +0000

در این جلسه به بررسی رفرنس‌ها در ++C می پردازیم. یک متغیر رفرنس (Reference Variable) همانند یک نام مستعار، در واقع نامی‌ دیگر برای متغیر از پیش تعریف شده است. از زمانی که یک رفرنس به یک متغیر آغاز می‌شود، می‌توان از نام آن متغیر یا نام رفرنس برای ارجاع به آن متغیر استفاده کرد. رفرنس‌ها در برابر اشاره‌گرها بیشتر وقت‌ها رفرنس‌ها با اشاره‌گرها اشتباه گرفته می‌شوند اما سه تفاوت اساسی بین رفرنس‌ها و اشاره‌گرها وجود دارد: رفرنس‌های NULL نباید وجود داشته باشد. باید همیشه این فرض را داشته باشید که یک رفرنس به بخشی از حافظه متصل است. زمانی‌که یک رفرنس به یک شی آغاز می‌شود، نمی‌توان آن را به شی دیگری تغییر داد. اشاره‌گرها را می‌توان در هر زمان به شی دیگر تغییر داد. یک رفرنس را باید هنگام ساختن مقداردهی اولیه کرد. اشاره‌گرها را در هر زمانی می‌توان مقداردهی اولیه کرد. ایجاد رفرنس در ++C نام یک …

برای مشاهده این مطلب بصورت کامل روی لینک زیر کلیک کنید:
رفرنس‌ها در ++C

اشاره‌گرها در ++C

احسان پناهی — Wed, 01 Jul 2020 06:40:46 +0000

آموختن اشاره‌گرهای ++C آسان و جذاب است. برخی کارها در ++C را می‌توان با استفاده از اشاره‌گرها آسان‌تر انجام داد، و برخی دیگر از کارها در ++C ، مانند اختصاص حافظه پویا (دینامیک) را نمی‌توان بدون وجود اشاره‌گرها به انجام رساند. همانطور که می‌دانید هر متغیر مکانی از حافظه است و هر مکان حافظه دارای آدرس تعریف شده‌ای می‌باشد که با استفاده از عملگر & می‌توان به آن دسترسی داشت. در مثال زیر آدرس یک متغیر تعریف شده چاپ خواهد شد. #include <iostream> using namespace std; int main () { int var1; char var2[10]; cout << "Address of var1 variable: "; cout << &var1 << endl; cout << "Address of var2 variable: "; cout << &var2 << endl; return 0; } با اجرای کد فوق، خروجی زیر تولید می‌شود. Address of var1 variable: 0xbfebd5c0 Address of var2 variable: 0xbfebd5b6 اشاره‌گر چیست یک اشاره‌گر(pointer) متغیری است که مقدار آن آدرس یک …

برای مشاهده این مطلب بصورت کامل روی لینک زیر کلیک کنید:
اشاره‌گرها در ++C

اعداد در ++C

احسان پناهی — Sun, 28 Jun 2020 06:40:01 +0000

در حالت عادی، هنگام کار با اعداد، از نوع داده‌های پایه مانند int، short، long، float، double و … استفاده می‌کنیم. هنگام صبحت از نوع داده‌های ++C، نوع داده‌های عددی، مقادیر احتمالی و محدوده آنها را توضیح داده‌ایم. تعریف اعداد در ++C در آموزش‌های پیشین اعداد مختلف را تعریف کرده و به آنها پرداختیم، مثال خوب دیگری از اعداد مختلف در ++C را در زیر آورده ایم. #include <iostream> using namespace std; int main () { // number definition: short s; int i; long l; float f; double d; // number assignments; s = 10; i = 1000; l = 1000000; f = 230.47; d = 30949.374; // number printing; cout << "short s :" << s << endl; cout << "int i :" << i << endl; cout << "long l :" << l << endl; cout << "float f :" << f << endl; cout << "double d …

برای مشاهده این مطلب بصورت کامل روی لینک زیر کلیک کنید:
اعداد در ++C

ساختارهای تصمیم گیری در ++C

احسان پناهی — Fri, 26 Jun 2020 06:40:32 +0000

در ساختارهای تصمیم گیری (Decision making)، برنامه‌نویس موظف است که یک یا چند شرط را برای ارزیابی و تست برنامه مشخص کند، و همچنین یک یا چند دستور را برای اجرا در صورت درست بودن شرط فراهم کند و در صورت نیاز، دستورات دیگری را برای اجرا در حالت نادرست بودن شرط نیز گردآوری کند. شکل کلی ساختارهای تصمیم گیری متداول در اکثر زبان‌های برنامه‌نویسی در شکل زیر آمده است: زبان برنامه‌نویسی ++C دستورات تصمیم گیری زیر را فراهم آورده است. ردیف دستور و توضیح آن 1 دستور if دستور if شامل یک عبارت بولی و پس از آن یک یا چند دستور است. 2 دستور if…else دستور if را می‌توان همراه با یک دستور else اختیاری استفاده کرد، زمانی که عبارت بولی نادرست باشد، دستور else اجرا می‌شود. 3 دستور switch دستور switch امکان مقایسه یک متغیر را با لیستی از مقادیر فراهم می‌آورد. 4 دستورات if تودرتو می‌توان …

برای مشاهده این مطلب بصورت کامل روی لینک زیر کلیک کنید:
ساختارهای تصمیم گیری در ++C

انواع حلقه در ++C

احسان پناهی — Thu, 25 Jun 2020 03:42:21 +0000

گاهی وضعیتی بوجود می‌آید که مجبور هستیم یک بلوک کد را چندین بار اجرا کنیم. در حالت کلی، دستورات به ترتیب اجرا می‌شوند: دستور اول در یک تابع پیش از بقیه دستورات اجرا می‌شود، سپس دستور دوم و الی آخر. زبان‌های برنامه‌نویسی ساختارهای کنترلی برای ما فراهم آورده‌اند تا مسیرهای اجرایی پیچیده‌تری را پدید بیاوریم. دستورات حلقه، به ما امکان می‌دهند تا یک یا چند دستور را چندین بار اجرا کنیم. شکل عمومی ‌دستور حلقه در بیشتر زبان‌های برنامه‌نویسی به صورت زیر است. زبان برنامه نویسی ++C حلقه‌های زیر را برای شرایط مقتضی گردآوری کرده است: ردیف نوع حلقه و توضیح آن 1 حلقه while یک یا چند دستور را، تا زمانی که شرط برقرار باشد تکرار می‌کند. این حلقه شرط را قبل از اجرای بدنه حلقه بررسی می‌کند. 2 حلقه for یک سلسله از دستورات را به تعداد مشخص اجرا می‌کند. این ساختار قطعه کد مدیریت حلقه را خلاصه …

برای مشاهده این مطلب بصورت کامل روی لینک زیر کلیک کنید:
انواع حلقه در ++C

دامنه متغیرها در ++C

احسان پناهی — Thu, 02 Apr 2020 13:47:01 +0000

در این جلسه به بررسی دامنه متغیرها در ++C می‌پردازیم. اگر مطالعه نکردید توصیه می‌کنیم اول مقاله انواع متغیر در ++C را مطالعه کنید. دامنه(scope) ناحیه ای از برنامه است و اگر بخواهیم کلی تر صحبت کنیم، سه مکان وجود دارد که متغیرها را می توان در آنجا اعلان کرد: درون یک تابع یا بلوک که متغیرهای محلی(local variable) نامیده می شوند. در تعریف پارامترهای تابع که پارامترهای رسمی(formal parameters) نامیده می شوند. بیرون همه توابع که متغیرهای سراسری(global variable) نامیده می شوند. در فصول بعد با توابع و پارامترهای آنها آشنا خواهیم شد. فعلاً اجازه دهید متغیرهای محلی و سراسری را توضیح دهیم. متغیرهای محلی متغیرهایی که درون یک تابع یا بلوک اعلان می شوند متغیرهای محلی(local variable) نامیده می شوند. این متغیرها تنها توسط دستورات درون یک بلوک یا تابع بکارگرفته می شوند. متغیرهایی محلی برای توابع خارج از خود شناخته شده نیستند. مثال زیر از متغیرهای محلی …

برای مشاهده این مطلب بصورت کامل روی لینک زیر کلیک کنید:
دامنه متغیرها در ++C

آموزش برنامه نویسی ++C

احسان پناهی — Sun, 22 Mar 2020 11:21:43 +0000

++C یک زبان برنامه نویسی سطح میانی است که توسط Bjarne Stroustrup در سال 1979 در آزمایشگاه بل توسعه یافت. ++C روی پلتفرم های متنوعی همچون ویندوز، Mac OS و نسخه های مختلف یونیکس(لینوکس، FreeBSD و غیره) قابل اجرا است. این آموزش دیدگاهی ساده و عملگرایانه برای توضیح مفاهیم ++C برای مهندسین نرم افزار از مبتدی تا پیشرفته درپیش می گیرد. چرا باید برنامه نویسی ++C بیاموزیم؟ ++C یک باید برای دانشجویان و کارمندان حرفه ای است که می خواهند مهندس نرم افزاری چیره دست شوند. برخی از مزایای کلیدی که با آموختن ++C کسب می کنیم را در زیر لیست کرده ایم: برنامه نویسی ++C بینش روشنی از برنامه نویسی شی گرا بدست می دهد. با پیاده سازی جداول مجازی(virtual table) و اشاره گرهای جدول مجازی(virtual table pointer) یا شناسایی نوع پویا(dynamic type identification)، پیاده سازی سطح پایین چندریختی(polymorphism) را خواهید آموخت. ++C بخشی از هر زبان برنامه نویسی …

برای مشاهده این مطلب بصورت کامل روی لینک زیر کلیک کنید:
آموزش برنامه نویسی ++C