توابع ++C

اعضای استاتیک یک کلاس در ++C

احسان پناهی — Thu, 30 Jul 2020 13:42:49 +0000

با استفاده از کلیدواژه static می‌توان اعضای یک کلاس را به صورت ایستا (استاتیک) تعریف کرد. تعریف یک عضو کلاس به صورت استاتیک بدین معناست که بدون توجه به تعداد اشیا ساخته شده از کلاس، تنها یک کپی از عضو استاتیک وجود خواهد داشت. یک عضو استاتیک بین همه اشیا یک کلاس به اشتراک گذاشته خواهد شد. اگر داده‌های استاتیک صریحاً مقداردهی اولیه نشوند، هنگام ساخت اولین شی، به صفر مقداردهی اولیه می‌شوند. مقداردهی اولیه را نمی‌توان درون تعریف تابع قرار داد اما همانند مثال زیر، می‌توان مقداردهی اولیه را خارج از کلاس و با اعلان مجدد متغیر استاتیک انجام داد. در این صورت از عملگر وضوح دامنه «::» برای مشخص کردن کلاسی که متغیر به آن تعلق دارد استفاده می‌شود. مثال زیر را برای درک بهتر مفهوم داده‌های استاتیک مشاهده کنید. #include <iostream> using namespace std; class Box { public: static int objectCount; // Constructor definition Box(double l = …

برای مشاهده این مطلب بصورت کامل روی لینک زیر کلیک کنید:
اعضای استاتیک یک کلاس در ++C

تابع سازنده کپی در ++C

احسان پناهی — Thu, 30 Jul 2020 12:46:49 +0000

سازنده کپی (Copy Constructor)، سازنده‌ای است که شی جدید را با استفاده از یک شی از همان کلاس که قبلاً ساخته شده است آغاز می‌کند. سازنده کپی برای: آغاز یک شی از شی دیگر از همان نوع کپی یک شی برای ارسال آن به عنوان آرگومانی از تابع کپی یک شی برای بازگرداندن آن از یک تابع استفاده می‌شود. اگر برای یک کلاس سازنده کپی تعریف نشود، کامپایلر خودش برای آن کلاس سازنده کپی تعریف می‌کند. اگر یک کلاس دارای متغیرهای اشاره‌گر و اختصاص پویای حافظه باشد، آنگاه حتماً باید یک سازنده کپی داشته باشد. متداول‌ترین شکل سازنده کپی به صورت زیر است. classname (const classname &obj) { // body of constructor } در این عبارت obj یک رفرنس به شی‌ای است که برای آغاز شی دیگر به کار می‌رود. #include <iostream> using namespace std; class Line { public: int getLength( void ); Line( int len ); // simple constructor …

برای مشاهده این مطلب بصورت کامل روی لینک زیر کلیک کنید:
تابع سازنده کپی در ++C

توابع عضو کلاس در ++C

احسان پناهی — Thu, 30 Jul 2020 12:46:49 +0000

یک تابع عضو کلاس، تابعی است که تعریف یا نمونه اولیه‌اش درون تعریف کلاس قرار دارد. این تابع در اشیا عضو آن کلاس به کار رفته و به همه اعضای آن شی دسترسی دارد. اجازه دهید از کلاسی که پیش از این تعریف کردیم اینجا نیز بهره بگیریم و به جای دسترسی مستقیم به عناصر آن، با استفاده از تابع عضو آنها را در اختیار بگیریم. class Box { public: double length; // Length of a box double breadth; // Breadth of a box double height; // Height of a box double getVolume(void);// Returns box volume }; توابع عضو را می‌توان درون تعریف کلاس، تعریف کرد و یا با استفاده عملگر وضوح دامنه (:)(scope resolution operator) آنها را جداگانه تعریف کرد. تعریف یک تابع عضو درون تعریف کلاس باعث می‌شود که تابع به صورت inline اعلان شود، حتی اگر مشخصه inline صراحتاً استفاده نشود. بنابراین، می‌توان تابع ()Volume را به …

برای مشاهده این مطلب بصورت کامل روی لینک زیر کلیک کنید:
توابع عضو کلاس در ++C

اشاره‌گر this در ++C

احسان پناهی — Thu, 23 Jul 2020 06:40:38 +0000

در این جلسه به بررسی اشاره‌گر this در ++C میپردازیم. هر شی در ++C از طریق یک اشاره‌گر مهم به نام this، به آدرس خودش دسترسی دارد. اشاره‌گر this یک پارامتر ضمنی برای همه توابع عضو شی می‌باشد. بنابراین، درون یک تابع عضو، از this برای اشاره به شی می‌توان استفاده کرد. توابع دوست، اشاره‌گر this ندارند، زیرا این توابع، عضو کلاس محسوب نمی‌شوند، تنها توابع عضو هستند که دارای اشاره‌گر this می‌باشند. مثال زیر را برای درک بهتر مفهوم اشاره‌گر this مشاهده کنید. #include <iostream> using namespace std; class Box { public: // Constructor definition Box(double l = 2.0, double b = 2.0, double h = 2.0) { cout <<"Constructor called." << endl; length = l; breadth = b; height = h; } double Volume() { return length * breadth * height; } int compare(Box box) { return this->Volume() > box.Volume(); } private: double length; // Length of a …

برای مشاهده این مطلب بصورت کامل روی لینک زیر کلیک کنید:
اشاره‌گر this در ++C

توابع درون خطی در ++C

احسان پناهی — Wed, 22 Jul 2020 06:40:23 +0000

تابع درون خطی (Inline) در ++C مفهومی قدرتمند است که معمولاً همراه با کلاس‌ها به کار می رود. اگر یک تابع درون خطی باشد، کامپایلر در زمان کامپایل، یک کپی از کد تابع را در نقطه‌ی فراخوانی آن قرار می‌دهد. هر گونه تغییر در یک تابع درون خطی نیازمند کامپایل مجدد همه‌ی توابع استفاده کننده از آن می‌باشد، زیرا کامپایلر باید کل کد را مجدداً جایگزین کند درغیراین صورت تغییرات اعمال نمی‌شود. برای درون خطی کردن یک تابع، کلیدواژه inline را پیش از نام تابع بگذارید و تعریف تابع را پیش از هرگونه فراخوانی آن قرار دهید. در صورتی که تابع تعریف شده بیش از یک خط باشد، کامپایلر می‌تواند عبارت inline را نادیده بگیرد. تعریف یک تابع درون یک کلاس، درون خطی می‌باشد، حتی اگر از کلیدواژه inline استفاده نشود. در مثال زیر از توابع درون خطی برای برگرداندن ماکزیمم دو عدد استفاده می‌شود. #include <iostream> using namespace std; …

برای مشاهده این مطلب بصورت کامل روی لینک زیر کلیک کنید:
توابع درون خطی در ++C

توابع دوست در ++C

احسان پناهی — Tue, 21 Jul 2020 06:40:18 +0000

یک تابع دوست (Friend Function) برای یک کلاس، در خارج از دامنه (scope) آن کلاس تعریف می‌شود، اما حق دسترسی به همه اعضای خصوصی و عمومی‌ آن کلاس به آن اعطا می‌شود. اگرچه ممکن است که نمونه اولیه تابع دوست درون کلاس قرار داشته باشد، با این‌حال این توابع دوست اعضای کلاس به حساب نمی‌آیند. یک دوست ممکن است یک تابع، الگوی تابع، تابع عضو، کلاس یا الگوی کلاس باشد که در همه این موارد، کل کلاس و اعضای آن باهم دوست هستند. برای اعلان یک تابع به عنوان دوست یک کلاس، پیش از تعریف نمونه اولیه کلاس، کلیدواژه friend را به صورت زیر قرار می‌دهیم. class Box { double width; public: double length; friend void printWidth( Box box ); void setWidth( double wid ); }; برای اعلان همه‌ی توابع عضو کلاس ClassTwo به عنوان دوست ClassOne، عبارت زیر را در تعریف کلاس ClassOne قرار دهید. friend class ClassTwo; برنامه‌ی …

برای مشاهده این مطلب بصورت کامل روی لینک زیر کلیک کنید:
توابع دوست در ++C

ویرایشگر سطح دسترسی کلاس در ++C

احسان پناهی — Fri, 17 Jul 2020 06:40:55 +0000

مخفی‌سازی داده یکی از مهم‌ترین ویژگی‌های برنامه‌نویسی شی‌گرا می‌باشد که توابع برنامه را از دسترسی مستقیم به عناصر داخلی یک کلاس منع می‌کند. این منع دسترسی بوسیله بخش‌های برچسب دار درون بدنه کلاس انجام می‌گیرد. این برچسب‌ها public، private و protected می‌باشند. کلیدواژه‌های public، private و protected مشخص کننده سطح دسترسی (access specifiers) نام دارند. یک کلاس می‌تواند شامل چندین بخش public، protected و private باشد. هربخش، تا زمان رسیدن برچسب بخش بعدی یا رسیدن به آکلاد بسته بدنه کلاس ادامه دارد. سطح دسترسی پیش فرض برای کلاس و اعضای آن private می‌باشد. class Base { public: // public members go here protected: // protected members go here private: // private members go here }; عضوهای public یک عضو public از هرجایی از برنامه خارج از کلاس قابل دسترسی می‌باشد. همانند مثال زیر، می‌توان متغیرهای عمومی ‌را بدون استفاده از هیچ تابع عضوی تغییر داد. #include <iostream> using namespace std; …

برای مشاهده این مطلب بصورت کامل روی لینک زیر کلیک کنید:
ویرایشگر سطح دسترسی کلاس در ++C

تاریخ و ساعت در ++C

احسان پناهی — Fri, 03 Jul 2020 06:40:11 +0000

در این جلسه به بررسی تاریخ و ساعت در ++C می پردازیم. کتابخانه استاندارد ++C، نوع داده مناسبی برای تاریخ و ساعت تهیه نکرده است. ++C ساختارها (struct) و توابع مربوط به تاریخ و ساعتی که در زبان C پیاده شده است را اتخاذ کرده است. برای دسترسی به ساختارها و توابع مربوط به تاریخ و ساعت، باید هدرفایل <ctime> را به برنامه ++C ضمیمه کنید. چهار نوع داده مرتبط وجود دارد: clock_t، time_t، size_t و tm. clock_t، time_t، size_t برای بیان تاریخ و ساعت سیستم به شکل عدد صحیح استفاده می‌شود. ساختار نوع tm تاریخ و ساعت را به شکل ساختار C با عناصر زیر ذخیره می‌کند: struct tm { int tm_sec; // seconds of minutes from 0 to 61 int tm_min; // minutes of hour from 0 to 59 int tm_hour; // hours of day from 0 to 24 int tm_mday; // day of month from 1 to …

برای مشاهده این مطلب بصورت کامل روی لینک زیر کلیک کنید:
تاریخ و ساعت در ++C