C++ Class

محصورسازی داده (Data Encapsulation) در ++C

احسان پناهی — Thu, 30 Jul 2020 13:37:23 +0000

همه برنامه‌های ++C متشکل از عناصر بنیادین زیر هستند. دستورات برنامه (کد): بخشی از برنامه است که عملیات را انجام می‌دهد و تابع نامیده می‌شود. داده برنامه: داده اطلاعات برنامه است که توابع برنامه‌ی آن را تغییر می‌دهند. محصورسازی مفهومی ‌از برنامه‌نویسی شی‌گرا است که داده و توابع تغییردهنده داده‌ها را به هم مربوط کرده و هردوی آنها را دربرابر تداخل و سوء استفاده خارجی امن نگه می‌دارد. محصورسازی داده به یک مفهوم مهم شی‌گرایی، یعنی مخفی‌سازی داده (data hiding) منجر می‌شود. محصورسازی داده سازوکار ایجاد داده و توابع به کارگیرنده‌ی آنها، و ‌چکیده‌سازی داده سازوکار بروز دهنده رابط خارجی و مخفی سازی جزئیات از کاربر می‌باشد. ++C خواص محصورسازی و مخفی‌سازی داده را از طریق ساخت نوع داده‌های ساخته کاربر، یعنی کلاس‌ها پشتیبانی می‌کند. تا اینجا متوجه شده‌ایم که یک کلاس می‌تواند حاوی اعضای خصوصی، محافظت شده یا عمومی ‌باشد. به صورت پیش‌فرض، همه‌ی آیتم‌های تعریف شده در یک …

برای مشاهده این مطلب بصورت کامل روی لینک زیر کلیک کنید:
محصورسازی داده (Data Encapsulation) در ++C

توابع عضو کلاس در ++C

احسان پناهی — Thu, 30 Jul 2020 12:46:49 +0000

یک تابع عضو کلاس، تابعی است که تعریف یا نمونه اولیه‌اش درون تعریف کلاس قرار دارد. این تابع در اشیا عضو آن کلاس به کار رفته و به همه اعضای آن شی دسترسی دارد. اجازه دهید از کلاسی که پیش از این تعریف کردیم اینجا نیز بهره بگیریم و به جای دسترسی مستقیم به عناصر آن، با استفاده از تابع عضو آنها را در اختیار بگیریم. class Box { public: double length; // Length of a box double breadth; // Breadth of a box double height; // Height of a box double getVolume(void);// Returns box volume }; توابع عضو را می‌توان درون تعریف کلاس، تعریف کرد و یا با استفاده عملگر وضوح دامنه (:)(scope resolution operator) آنها را جداگانه تعریف کرد. تعریف یک تابع عضو درون تعریف کلاس باعث می‌شود که تابع به صورت inline اعلان شود، حتی اگر مشخصه inline صراحتاً استفاده نشود. بنابراین، می‌توان تابع ()Volume را به …

برای مشاهده این مطلب بصورت کامل روی لینک زیر کلیک کنید:
توابع عضو کلاس در ++C

اینترفیس‌ها در ++C (کلاس‌های انتزاعی)

احسان پناهی — Thu, 30 Jul 2020 11:35:14 +0000

یک اینترفیس (interface) رفتار یا قابلیت‌های یک کلاس ++C را بدون درنظرگرفتن هیچ نوع پیاده‌سازی برای آن توصیف می‌کند. اینترفیس‌های ++C با استفاده از کلاس‌های انتزاعی (abstract class) پیاده می‌شوند. این کلاس‌های انتزاعی را نباید با مفهوم ‌چکیده‌سازی که برای جداسازی جزئیات پیاده‌سازی از داده‌ها به کار رفت اشتباه بگیریم. یک کلاس را می‌توان با اعلان حداقل یک تابع مجازی محض در آن، انتزاعی کرد. یک تابع مجازی با قرادادن «0=» در هنگام اعلان آن مشخص می‌شود. class Box { public: // pure virtual function virtual double getVolume() = 0; private: double length; // Length of a box double breadth; // Breadth of a box double height; // Height of a box }; هدف از ایجاد کلاس انتزاعی (معمولاً با ABC مشخص می‌شود)، ایجاد یک کلاس پایه مناسب است تا دیگر کلاس‌ها از آن ارث ببرند. نمی‌توان از کلاس‌های انتزاعی شی نمونه گرفت و تنها به عنوان اینترفیس عمل می‌کنند. …

برای مشاهده این مطلب بصورت کامل روی لینک زیر کلیک کنید:
اینترفیس‌ها در ++C (کلاس‌های انتزاعی)

کلاس‌ها و اشیا در ++C

احسان پناهی — Mon, 13 Jul 2020 06:40:33 +0000

در این جلسه به بررسی کلاس‌ها و اشیا در ++C می پزدازیم. مهم‌ترین هدف برنامه‌نویسی ++C اضافه کردن شی‌گرایی به زبان C بوده و بنابراین کلاس‌ها ویژگی مرکزی ++C هستند که برنامه‌نویسی مبتنی بر شی‌گرایی را مهیا ساخته‌اند. کلاس‌ها معمولاً نوع داده تعریف شده توسط کاربر (user-defined type) نامیده می‌شوند. یک کلاس برای مشخص کردن قالب یک شی به کار رفته و داده‌ها و متدهای مربوطه را ترکیب کرده تا آن داده را به صورت یک پکیج آماده دربیاورد. داده و توابع درون یک کلاس، اعضای کلاس (members of class) نامیده می‌شوند. تعریف کلاس‌ها در ++C با تعریف یک کلاس، طرحی برای یک نوع داده تعریف می‌کنیم. این کار درواقع هیچ داده‌ای را تعریف نمی‌کند، بلکه مشخص می‌کند که این کلاس چه معنی دارد، به عبارت دیگر یک شی از آن کلاس حاوی چه داده‌هایی است و چه عملیاتی را می‌توان روی چنین داده‌ای انجام داد. تعریف یک کلاس با …

برای مشاهده این مطلب بصورت کامل روی لینک زیر کلیک کنید:
کلاس‌ها و اشیا در ++C