C++ PROGRAMMING

اعضای استاتیک یک کلاس در ++C

احسان پناهی — Thu, 30 Jul 2020 13:42:49 +0000

با استفاده از کلیدواژه static می‌توان اعضای یک کلاس را به صورت ایستا (استاتیک) تعریف کرد. تعریف یک عضو کلاس به صورت استاتیک بدین معناست که بدون توجه به تعداد اشیا ساخته شده از کلاس، تنها یک کپی از عضو استاتیک وجود خواهد داشت. یک عضو استاتیک بین همه اشیا یک کلاس به اشتراک گذاشته خواهد شد. اگر داده‌های استاتیک صریحاً مقداردهی اولیه نشوند، هنگام ساخت اولین شی، به صفر مقداردهی اولیه می‌شوند. مقداردهی اولیه را نمی‌توان درون تعریف تابع قرار داد اما همانند مثال زیر، می‌توان مقداردهی اولیه را خارج از کلاس و با اعلان مجدد متغیر استاتیک انجام داد. در این صورت از عملگر وضوح دامنه «::» برای مشخص کردن کلاسی که متغیر به آن تعلق دارد استفاده می‌شود. مثال زیر را برای درک بهتر مفهوم داده‌های استاتیک مشاهده کنید. #include <iostream> using namespace std; class Box { public: static int objectCount; // Constructor definition Box(double l = …

برای مشاهده این مطلب بصورت کامل روی لینک زیر کلیک کنید:
اعضای استاتیک یک کلاس در ++C

اشاره‌گر به کلاس در ++C

احسان پناهی — Thu, 30 Jul 2020 13:41:20 +0000

اشاره‌گر به کلاس در ++C، دقیقاً مشابه اشاره‌گر ساختارها می‌باشد و دقیقاً به صورت مشابه، برای دسترسی به اعضای کلاس از طریق آن، از عملگر دسترسی عضو <- استفاده می‌شود. همانند همه اشاره‌گرها، باید اشاره‌گر را پیش از استفاده مقداردهی اولیه کرد. اجازه دهید با مثال زیر مفهوم اشاره‌گر به کلاس را روشن کنیم. #include <iostream> using namespace std; class Box { public: // Constructor definition Box(double l = 2.0, double b = 2.0, double h = 2.0) { cout <<"Constructor called." << endl; length = l; breadth = b; height = h; } double Volume() { return length * breadth * height; } private: double length; // Length of a box double breadth; // Breadth of a box double height; // Height of a box }; int main(void) { Box Box1(3.3, 1.2, 1.5); // Declare box1 Box Box2(8.5, 6.0, 2.0); // Declare box2 Box *ptrBox; // Declare pointer to …

برای مشاهده این مطلب بصورت کامل روی لینک زیر کلیک کنید:
اشاره‌گر به کلاس در ++C

اورلود عملگر تخصیص در ++C

احسان پناهی — Thu, 30 Jul 2020 13:24:57 +0000

می‌توان عملگر تخصیص (=) را همانند دیگر عملگرها اورلود کرد و همانند سازنده کپی (copy constructor) می‌توان از آن برای ایجاد یک شی جدید استفاده کرد. مثال زیر نحوه اورلود کردن عملگر تخصیص را نشان می‌دهد. #include <iostream> using namespace std; class Distance { private: int feet; // 0 to infinite int inches; // 0 to 12 public: // required constructors Distance() { feet = 0; inches = 0; } Distance(int f, int i) { feet = f; inches = i; } void operator = (const Distance &D ) { feet = D.feet; inches = D.inches; } // method to display distance void displayDistance() { cout << "F: " << feet << " I:" << inches << endl; } }; int main() { Distance D1(11, 10), D2(5, 11); cout << "First Distance : "; D1.displayDistance(); cout << "Second Distance :"; D2.displayDistance(); // use assignment operator D1 = D2; cout << …

برای مشاهده این مطلب بصورت کامل روی لینک زیر کلیک کنید:
اورلود عملگر تخصیص در ++C

سازنده‌ها و تخریب‌کننده‌های کلاس در ++C

احسان پناهی — Thu, 30 Jul 2020 12:46:50 +0000

سازنده کلاس سازنده کلاس (Constructor) یک تابع عضو ویژه از کلاس می‌باشد که هنگام ایجاد یک شی جدید از آن کلاس اجرا می‌شود. سازنده دقیقا هم‌نام کلاس می‌باشد و هیچ نوع داده‌ای (حتی void) را برنمی‌گرداند. سازنده‌ها در مقداردهی اولیه به متغیرهای عضو بسیار مفید هستند. مثال زیر مفهوم سازنده را توضیح می‌دهد. #include <iostream> using namespace std; class Line { public: void setLength( double len ); double getLength( void ); Line(); // This is the constructor private: double length; }; // Member functions definitions including constructor Line::Line(void) { cout << "Object is being created" << endl; } void Line::setLength( double len ) { length = len; } double Line::getLength( void ) { return length; } // Main function for the program int main() { Line line; // set line length line.setLength(6.0); cout << "Length of line : " << line.getLength() <<endl; return 0; } وقتی که کد فوق کامپایل …

برای مشاهده این مطلب بصورت کامل روی لینک زیر کلیک کنید:
سازنده‌ها و تخریب‌کننده‌های کلاس در ++C

توابع عضو کلاس در ++C

احسان پناهی — Thu, 30 Jul 2020 12:46:49 +0000

یک تابع عضو کلاس، تابعی است که تعریف یا نمونه اولیه‌اش درون تعریف کلاس قرار دارد. این تابع در اشیا عضو آن کلاس به کار رفته و به همه اعضای آن شی دسترسی دارد. اجازه دهید از کلاسی که پیش از این تعریف کردیم اینجا نیز بهره بگیریم و به جای دسترسی مستقیم به عناصر آن، با استفاده از تابع عضو آنها را در اختیار بگیریم. class Box { public: double length; // Length of a box double breadth; // Breadth of a box double height; // Height of a box double getVolume(void);// Returns box volume }; توابع عضو را می‌توان درون تعریف کلاس، تعریف کرد و یا با استفاده عملگر وضوح دامنه (:)(scope resolution operator) آنها را جداگانه تعریف کرد. تعریف یک تابع عضو درون تعریف کلاس باعث می‌شود که تابع به صورت inline اعلان شود، حتی اگر مشخصه inline صراحتاً استفاده نشود. بنابراین، می‌توان تابع ()Volume را به …

برای مشاهده این مطلب بصورت کامل روی لینک زیر کلیک کنید:
توابع عضو کلاس در ++C

تابع سازنده کپی در ++C

احسان پناهی — Thu, 30 Jul 2020 12:46:49 +0000

سازنده کپی (Copy Constructor)، سازنده‌ای است که شی جدید را با استفاده از یک شی از همان کلاس که قبلاً ساخته شده است آغاز می‌کند. سازنده کپی برای: آغاز یک شی از شی دیگر از همان نوع کپی یک شی برای ارسال آن به عنوان آرگومانی از تابع کپی یک شی برای بازگرداندن آن از یک تابع استفاده می‌شود. اگر برای یک کلاس سازنده کپی تعریف نشود، کامپایلر خودش برای آن کلاس سازنده کپی تعریف می‌کند. اگر یک کلاس دارای متغیرهای اشاره‌گر و اختصاص پویای حافظه باشد، آنگاه حتماً باید یک سازنده کپی داشته باشد. متداول‌ترین شکل سازنده کپی به صورت زیر است. classname (const classname &obj) { // body of constructor } در این عبارت obj یک رفرنس به شی‌ای است که برای آغاز شی دیگر به کار می‌رود. #include <iostream> using namespace std; class Line { public: int getLength( void ); Line( int len ); // simple constructor …

برای مشاهده این مطلب بصورت کامل روی لینک زیر کلیک کنید:
تابع سازنده کپی در ++C

چندریختی یا Polymorphism در ++C

احسان پناهی — Thu, 30 Jul 2020 11:20:11 +0000

یک موضوع مهم در برنامه نویسی Polymorphism است و در این جلسه ما به بررسی چندریختی یا Polymorphism در ++C خواهیم پرداخت. واژه چندریختی به معنی داشتن چندین صورت است. معمولاً، چندریختی در شرایطی اتفاق می‌افتد که زنجیره‌ای از کلاس‌ها از طریق وراثت به هم مربوط شده‌اند. چندریختی در ++C یعنی اینکه فراخوانی یک تابع عضو، بسته به نوع شی فراخواننده آن، می‌تواند منجر به اجرای توابع مختلفی شود. مثال زیر را درنظر بگیرید که در آن دو کلاس از یک کلاس پایه مشتق شده‌اند. #include <iostream> using namespace std; class Shape { protected: int width, height; public: Shape( int a = 0, int b = 0){ width = a; height = b; } int area() { cout << "Parent class area :" <<endl; return 0; } }; class Rectangle: public Shape { public: Rectangle( int a = 0, int b = 0):Shape(a, b) { } int area () { …

برای مشاهده این مطلب بصورت کامل روی لینک زیر کلیک کنید:
چندریختی یا Polymorphism در ++C

اورلود کردن عملگر فراخوانی تابع () در ++C

احسان پناهی — Thu, 30 Jul 2020 07:28:42 +0000

عملگر فراخوانی تابع () را می‌توان برای اشیا آن کلاس اورلود کرد. با اورلود کردن عملگر ()، راه جدیدی برای فراخوانی تابع ایجاد نمی‌کنید، بلکه یک تابع عملگر ایجاد خواهید کرد که می‌توان تعداد دلخواهی پارامتر به آن ارسال کرد. مثال زیر نحوه اورلود کردن عملگر فراخوانی () را نشان می‌دهد. #include <iostream> using namespace std; class Distance { private: int feet; // 0 to infinite int inches; // 0 to 12 public: // required constructors Distance() { feet = 0; inches = 0; } Distance(int f, int i) { feet = f; inches = i; } // overload function call Distance operator()(int a, int b, int c) { Distance D; // just put random calculation D.feet = a + c + 10; D.inches = b + c + 100 ; return D; } // method to display distance void displayDistance() { cout << "F: " << feet << " …

برای مشاهده این مطلب بصورت کامل روی لینک زیر کلیک کنید:
اورلود کردن عملگر فراخوانی تابع () در ++C

اورلود کردن عملگر ایندکس در ++C

احسان پناهی — Thu, 30 Jul 2020 07:28:12 +0000

عملگر ایندکس معمولاً برای دسترسی به عناصر یک آرایه استفاده می‌شود. این عملگر را می‌توان برای بهبود کارایی آرایه‌های ++C اورلود کرد. مثال زیر نحوه اورلود این عملگر را نشان می‌دهد. #include <iostream> using namespace std; const int SIZE = 10; class safearay { private: int arr[SIZE]; public: safearay() { register int i; for(i = 0; i < SIZE; i++) { arr[i] = i; } } int &operator[](int i) { if( i > SIZE ) { cout << "Index out of bounds" <<endl; // return first element. return arr[0]; } return arr[i]; } }; int main() { safearay A; cout << "Value of A[2] : " << A[2] <<endl; cout << "Value of A[5] : " << A[5]<<endl; cout << "Value of A[12] : " << A[12]<<endl; return 0; } خروجی زیر از اجرای کد فوق حاصل شده است. Value of A[2] : 2 Value of A[5] : 5 Index …

برای مشاهده این مطلب بصورت کامل روی لینک زیر کلیک کنید:
اورلود کردن عملگر ایندکس در ++C

اورلود کردن عملگر دسترسی کلاس (->) در ++C

احسان پناهی — Thu, 30 Jul 2020 07:26:45 +0000

عملگر دسترسی کلاس (<‒) را می‌توان با احتیاط بیشتر اورلود کرد. این عملگر تعریف می‌شود تا به کلاس، رفتاری شبیه یک اشاره‌گر اعطا کند. عملگر <‒ باید یک تابع عضو باشد. در صورت استفاده، نوع داده بازگشتی آن باید اشاره‌گری به یک شی از همان کلاسی باشد که عملگر به آن اشاره می‌کند. عملگر <‒ اغلب همراه با عملگر درفرنس اشاره‌گر (pointer-dereference) * ، برای پیاده سازی «اشاره‌گرهای هوشمند» (smart pointers) به کار می‌رود. این اشاره‌گرها اشیایی هستند که همانند اشیا معمولی رفتار می‌کنند با این تفاوت که هنگام دسترسی به یک شی از طریق آنها، عملیات دیگری نیز انجام می‌گیرد، مانند حذف خودکار شی هنگام تخریب اشاره‌گر یا هنگامی‌ که اشاره‌گر به شی دیگر منتقل می‌شود. عملگر درفرنس <‒ را می‌توان به صورت یک عملگر یگانی پسوندی (postfix) تعریف کرد. یعنی، با داشتن کلاس. class Ptr { //... X * operator->(); }; از اشیا کلاس Ptr می‌توان برای دسترسی …

برای مشاهده این مطلب بصورت کامل روی لینک زیر کلیک کنید:
اورلود کردن عملگر دسترسی کلاس (->) در ++C

اورلود کردن عملگرهای ورودی/خروجی در ++C

احسان پناهی — Thu, 30 Jul 2020 07:22:33 +0000

در ++C می‌توان نوع داده‌های داخلی را با استفاده از عملگر استخراج استریم << وارد کرد و یا با استفاده از درج استریم >> به خارج ارسال کرد. عملگرهای درج استریم و استخراج استریم را می‌توان برای وارد و خارج کردن نوع داده‌های تعریف شده کاربر، مانند اشیا، اورلود کرد. مهم است که تابع اورلود کننده عملگر را به عنوان دوست کلاس تعریف کرد زیرا بدون ایجاد یک شی فراخوانی می‌شود. مثال زیر نحوه اورلود کردن عملگر استخراج << و عملگر درج >> را نشان می‌دهد. #include <iostream> using namespace std; class Distance { private: int feet; // 0 to infinite int inches; // 0 to 12 public: // required constructors Distance() { feet = 0; inches = 0; } Distance(int f, int i) { feet = f; inches = i; } friend ostream &operator<<( ostream &output, const Distance &D ) { output << "F : " << D.feet << …

برای مشاهده این مطلب بصورت کامل روی لینک زیر کلیک کنید:
اورلود کردن عملگرهای ورودی/خروجی در ++C

اورلود کردن عملگرهای رابطه‌ای در ++C

احسان پناهی — Thu, 30 Jul 2020 07:21:07 +0000

زبان ++C از عملگرهای رابطه‌ای متعددی (<, >, =<, =>, ==,…) پشتیبانی می‌کند. این عملگرها برای مقایسه نوع داده‌های داخلی در ++C به کار می روند. می‌توان هرکدام از این عملگرها را اورلود کرد تا برای مقایسه‌ی اشیا یک کلاس هم قابل استفاده باشند. مثال زیر نحوه اورلود کردن عملگر > را نشان می‌دهد. به طریق مشابه می‌توان دیگر عملگرهای رابطه‌ای را نیز اورلود کرد. #include <iostream> using namespace std; class Distance { private: int feet; // 0 to infinite int inches; // 0 to 12 public: // required constructors Distance() { feet = 0; inches = 0; } Distance(int f, int i) { feet = f; inches = i; } // method to display distance void displayDistance() { cout << "F: " << feet << " I:" << inches <<endl; } // overloaded minus (-) operator Distance operator- () { feet = -feet; inches = -inches; return Distance(feet, inches); …

برای مشاهده این مطلب بصورت کامل روی لینک زیر کلیک کنید:
اورلود کردن عملگرهای رابطه‌ای در ++C

اورلود کردن عملگرهای باینری در ++C

احسان پناهی — Thu, 30 Jul 2020 07:18:04 +0000

عملگرهای باینری دو آرگومان دریافت می‌کنند. مثال‌های زیر از عملگرهای باینری استفاده می کنند. از عملگرهای باینری مانند عملگر جمع (+)، تفریق (-) و تقسیم (/) به وفور استفاده می‌شود. مثال‌های زیر نحوه اورلود کردن عملگر جمع (+) را نشان می‌دهد. به طریق مشابه، می‌توان عملگرهای تفریق (-) و تقسیم (/) را نیز اورلود کرد. #include <iostream> using namespace std; class Box { double length; // Length of a box double breadth; // Breadth of a box double height; // Height of a box public: double getVolume(void) { return length * breadth * height; } void setLength( double len ) { length = len; } void setBreadth( double bre ) { breadth = bre; } void setHeight( double hei ) { height = hei; } // Overload + operator to add two Box objects. Box operator+(const Box& b) { Box box; box.length = this->length + b.length; box.breadth = this->breadth + …

برای مشاهده این مطلب بصورت کامل روی لینک زیر کلیک کنید:
اورلود کردن عملگرهای باینری در ++C

اورلود کردن عملگرهای یگانی در ++C

احسان پناهی — Thu, 30 Jul 2020 07:10:55 +0000

عملگرهای یگانی روی یک عملوند کار می‌کنند. مثال‌های زیر نمونه‌ای از عملگرهای یگانی هستند. عملگر افزایش (++) و کاهش (- -) عملگر یگانی منفی (-) عملگر منطقی نفی (!) عملگرهای یگانی روی اشیا نیز کار می‌کنند و در حالت نرمال، عملگر در سمت چپ شی قرار می‌گیرد، مانند obj ،-obj ،++obj!، اما می‌توان این عملگرها را به صورت پسوندی نیز استفاده کرد مانند: ++obj و – -obj. مثال زیر نحوه اورلود کردن عملگر منفی (-) به صورت پیشوندی و پسوندی را نشان می دهد. #include <iostream> using namespace std; class Distance { private: int feet; // 0 to infinite int inches; // 0 to 12 public: // required constructors Distance() { feet = 0; inches = 0; } Distance(int f, int i) { feet = f; inches = i; } // method to display distance void displayDistance() { cout << "F: " << feet << " I:" << inches <<endl; …

برای مشاهده این مطلب بصورت کامل روی لینک زیر کلیک کنید:
اورلود کردن عملگرهای یگانی در ++C

اشاره‌گر this در ++C

احسان پناهی — Thu, 23 Jul 2020 06:40:38 +0000

در این جلسه به بررسی اشاره‌گر this در ++C میپردازیم. هر شی در ++C از طریق یک اشاره‌گر مهم به نام this، به آدرس خودش دسترسی دارد. اشاره‌گر this یک پارامتر ضمنی برای همه توابع عضو شی می‌باشد. بنابراین، درون یک تابع عضو، از this برای اشاره به شی می‌توان استفاده کرد. توابع دوست، اشاره‌گر this ندارند، زیرا این توابع، عضو کلاس محسوب نمی‌شوند، تنها توابع عضو هستند که دارای اشاره‌گر this می‌باشند. مثال زیر را برای درک بهتر مفهوم اشاره‌گر this مشاهده کنید. #include <iostream> using namespace std; class Box { public: // Constructor definition Box(double l = 2.0, double b = 2.0, double h = 2.0) { cout <<"Constructor called." << endl; length = l; breadth = b; height = h; } double Volume() { return length * breadth * height; } int compare(Box box) { return this->Volume() > box.Volume(); } private: double length; // Length of a …

برای مشاهده این مطلب بصورت کامل روی لینک زیر کلیک کنید:
اشاره‌گر this در ++C

توابع درون خطی در ++C

احسان پناهی — Wed, 22 Jul 2020 06:40:23 +0000

تابع درون خطی (Inline) در ++C مفهومی قدرتمند است که معمولاً همراه با کلاس‌ها به کار می رود. اگر یک تابع درون خطی باشد، کامپایلر در زمان کامپایل، یک کپی از کد تابع را در نقطه‌ی فراخوانی آن قرار می‌دهد. هر گونه تغییر در یک تابع درون خطی نیازمند کامپایل مجدد همه‌ی توابع استفاده کننده از آن می‌باشد، زیرا کامپایلر باید کل کد را مجدداً جایگزین کند درغیراین صورت تغییرات اعمال نمی‌شود. برای درون خطی کردن یک تابع، کلیدواژه inline را پیش از نام تابع بگذارید و تعریف تابع را پیش از هرگونه فراخوانی آن قرار دهید. در صورتی که تابع تعریف شده بیش از یک خط باشد، کامپایلر می‌تواند عبارت inline را نادیده بگیرد. تعریف یک تابع درون یک کلاس، درون خطی می‌باشد، حتی اگر از کلیدواژه inline استفاده نشود. در مثال زیر از توابع درون خطی برای برگرداندن ماکزیمم دو عدد استفاده می‌شود. #include <iostream> using namespace std; …

برای مشاهده این مطلب بصورت کامل روی لینک زیر کلیک کنید:
توابع درون خطی در ++C

توابع دوست در ++C

احسان پناهی — Tue, 21 Jul 2020 06:40:18 +0000

یک تابع دوست (Friend Function) برای یک کلاس، در خارج از دامنه (scope) آن کلاس تعریف می‌شود، اما حق دسترسی به همه اعضای خصوصی و عمومی‌ آن کلاس به آن اعطا می‌شود. اگرچه ممکن است که نمونه اولیه تابع دوست درون کلاس قرار داشته باشد، با این‌حال این توابع دوست اعضای کلاس به حساب نمی‌آیند. یک دوست ممکن است یک تابع، الگوی تابع، تابع عضو، کلاس یا الگوی کلاس باشد که در همه این موارد، کل کلاس و اعضای آن باهم دوست هستند. برای اعلان یک تابع به عنوان دوست یک کلاس، پیش از تعریف نمونه اولیه کلاس، کلیدواژه friend را به صورت زیر قرار می‌دهیم. class Box { double width; public: double length; friend void printWidth( Box box ); void setWidth( double wid ); }; برای اعلان همه‌ی توابع عضو کلاس ClassTwo به عنوان دوست ClassOne، عبارت زیر را در تعریف کلاس ClassOne قرار دهید. friend class ClassTwo; برنامه‌ی …

برای مشاهده این مطلب بصورت کامل روی لینک زیر کلیک کنید:
توابع دوست در ++C

اورلودکردن عملگر افزایش (++) و عملگر کاهش (- -)

احسان پناهی — Mon, 20 Jul 2020 06:40:49 +0000

عملگرهای افزایش (++) و کاهش (- -) دو عملگر یگانی مهم در ++C هستند. مثال زیر نحوه اورلود کردن عملگر افزایش (++)، در حالت پیشوند و پسوند را نشان می‌دهد. به طریق مشابه، می‌توان عملگر کاهش (- -) را نیز اورلود کرد. #include <iostream> using namespace std; class Time { private: int hours; // 0 to 23 int minutes; // 0 to 59 public: // required constructors Time() { hours = 0; minutes = 0; } Time(int h, int m) { hours = h; minutes = m; } // method to display time void displayTime() { cout << "H: " << hours << " M:" << minutes <<endl; } // overloaded prefix ++ operator Time operator++ () { ++minutes; // increment this object if(minutes >= 60) { ++hours; minutes -= 60; } return Time(hours, minutes); } // overloaded postfix ++ operator Time operator++( int ) { // save the orignal …

برای مشاهده این مطلب بصورت کامل روی لینک زیر کلیک کنید:
اورلودکردن عملگر افزایش (++) و عملگر کاهش (- -)

ویرایشگر سطح دسترسی کلاس در ++C

احسان پناهی — Fri, 17 Jul 2020 06:40:55 +0000

مخفی‌سازی داده یکی از مهم‌ترین ویژگی‌های برنامه‌نویسی شی‌گرا می‌باشد که توابع برنامه را از دسترسی مستقیم به عناصر داخلی یک کلاس منع می‌کند. این منع دسترسی بوسیله بخش‌های برچسب دار درون بدنه کلاس انجام می‌گیرد. این برچسب‌ها public، private و protected می‌باشند. کلیدواژه‌های public، private و protected مشخص کننده سطح دسترسی (access specifiers) نام دارند. یک کلاس می‌تواند شامل چندین بخش public، protected و private باشد. هربخش، تا زمان رسیدن برچسب بخش بعدی یا رسیدن به آکلاد بسته بدنه کلاس ادامه دارد. سطح دسترسی پیش فرض برای کلاس و اعضای آن private می‌باشد. class Base { public: // public members go here protected: // protected members go here private: // private members go here }; عضوهای public یک عضو public از هرجایی از برنامه خارج از کلاس قابل دسترسی می‌باشد. همانند مثال زیر، می‌توان متغیرهای عمومی ‌را بدون استفاده از هیچ تابع عضوی تغییر داد. #include <iostream> using namespace std; …

برای مشاهده این مطلب بصورت کامل روی لینک زیر کلیک کنید:
ویرایشگر سطح دسترسی کلاس در ++C

Overloading عملگر و تابع در ++C

احسان پناهی — Wed, 15 Jul 2020 06:40:42 +0000

++C به شما اجازه می‌دهد تا در یک دامنه مشخص، بیش از یک تعریف برای یک تابع یا یک عملگر مشخص کنید، که به ترتیب اضافه بار تابع (function overloading) و اضافه بار عملگر (operator oveloading) نامیده می‌شود. یک اعلان اورلود شده، اعلانی است که دارای نام و دامنه یکسانی با یک اعلان پیشین است، با این تفاوت که آرگومان‌های متفاوت و طبیعتاً تعریف متفاوتی از اعلان قبلی خواهد داشت. هنگام تعریف یک تابع یا عملگر اورلود شده، کامپایلر نوع آرگومان‌هایی که در فراخوانی تابع یا عملگر استفاده کرده‌اید را با نوع پارامترهای تعیین شده در تعریف مقایسه کرده و مناسب‌ترین تعریف را انتخاب می‌کند. فرآیند انتخاب مناسب‌ترین تابع یا عملگر اورلود شده overload resolution خوانده می‌شود. اورلود تابع در ++C می‌توان برای یک نام تابع در یک دامنه مشخص، چندین تعریف ارائه کرد. تعاریف تابع باید از حیث نوع/تعداد آرگومان‌ها متفاوت باشند. نمی‌توان تابع اورلود شده‌ای اعلان کرد که …

برای مشاهده این مطلب بصورت کامل روی لینک زیر کلیک کنید:
Overloading عملگر و تابع در ++C

وراثت در ++C

احسان پناهی — Tue, 14 Jul 2020 06:40:04 +0000

در این جلسه از آموزش ++C به بررسی وراثت در ++C می پردازیم. یکی از مهم‌ترین مفاهیم برنامه‌نویسی شی‌گرا وراثت (inheritance) می‌باشد. وراثت اجازه می‌دهد که یک کلاس را برحسب یک کلاس دیگر تعریف کنیم، موجب آسان‌تر شدن ساخت و نگه‌داری یک برنامه می‌گردد. این مفهوم همچنین موجب استفاده مجدد از کدها و پیاده‌‌سازی سریع‌تر آنها می‌شود. برنامه‌نویس می‌تواند هنگام نوشتن یک کلاس، به جای نوشتن داده و توابع عضو جدید، شرایطی اتخاد کند که کلاس جدید، اعضای یک کلاس از پیش موجود را به ارث ببرد. این کلاس از پیش موجود کلاس پایه (base class) نامیده می‌شود، و کلاس جدید، کلاس مشتق شده (derived class) نامیده می‌شود. ایده وراثت یک رابطه از نوع «یک … است» (is a) می‌باشد. برای مثال، پستاندارد یک حیوان است، سگ یک پستاندار است بنابراین سگ همچنین یک حیوان است و الی آخر. کلاس پایه و مشتق شده یک کلاس ممکن است از بیش …

برای مشاهده این مطلب بصورت کامل روی لینک زیر کلیک کنید:
وراثت در ++C

کلاس‌ها و اشیا در ++C

احسان پناهی — Mon, 13 Jul 2020 06:40:33 +0000

در این جلسه به بررسی کلاس‌ها و اشیا در ++C می پزدازیم. مهم‌ترین هدف برنامه‌نویسی ++C اضافه کردن شی‌گرایی به زبان C بوده و بنابراین کلاس‌ها ویژگی مرکزی ++C هستند که برنامه‌نویسی مبتنی بر شی‌گرایی را مهیا ساخته‌اند. کلاس‌ها معمولاً نوع داده تعریف شده توسط کاربر (user-defined type) نامیده می‌شوند. یک کلاس برای مشخص کردن قالب یک شی به کار رفته و داده‌ها و متدهای مربوطه را ترکیب کرده تا آن داده را به صورت یک پکیج آماده دربیاورد. داده و توابع درون یک کلاس، اعضای کلاس (members of class) نامیده می‌شوند. تعریف کلاس‌ها در ++C با تعریف یک کلاس، طرحی برای یک نوع داده تعریف می‌کنیم. این کار درواقع هیچ داده‌ای را تعریف نمی‌کند، بلکه مشخص می‌کند که این کلاس چه معنی دارد، به عبارت دیگر یک شی از آن کلاس حاوی چه داده‌هایی است و چه عملیاتی را می‌توان روی چنین داده‌ای انجام داد. تعریف یک کلاس با …

برای مشاهده این مطلب بصورت کامل روی لینک زیر کلیک کنید:
کلاس‌ها و اشیا در ++C

ساختارداده‌ها در ++C

احسان پناهی — Sun, 12 Jul 2020 06:40:45 +0000

در این جلسه از آموزش زبان ++C به بررسی ساختارداده‌ها در ++C می پردازیم. ++C با تعریف آرایه‌ها به شما این اجازه را می‌داد که چندین داده هم نوع را یک جا ترکیب کنید، اما ساختار (Structure) نوع داده‌ای تعریف شده توسط کاربر است که اجازه می‌دهد که داده‌هایی از انواع مختلف را باهم ترکیب کنید. مثلاً اگر بخواهید آمار کتابهای موجود در کتابخانه‌تان را داشته باشید، ساختارها می‌توانند بیان کننده یک رکورد باشند. مثلاً ممکن است بخواهید ویژگی‌های زیر از هر کتاب را ذخیره کنید. عنوان نویسنده موضوع شناسه کتاب تعریف یک ساختار برای تعریف یک ساختار، باید از دستور struct استفاده کنید. این دستور یک نوع داده جدید با بیش از یک عضو را در برنامه تعریف می‌کند. فرمت دستور struct به این صورت است: struct [structure tag] { member definition; member definition; ... member definition; } [one or more structure variables]; برچسب ساختار (Structure Tag) اختیاری بوده …

برای مشاهده این مطلب بصورت کامل روی لینک زیر کلیک کنید:
ساختارداده‌ها در ++C

دستورات ورودی و خروجی در زبان ++C

احسان پناهی — Sat, 04 Jul 2020 06:40:57 +0000

کتابخانه‌های استاندارد ++C مجموعه گسترده‌ای از امکانات برای ورودی/خروجی تدارک دیده که در فصول بعدی با آنها آشنا خواهیم شد. این فصل ساده‌ترین و پرکاربردترین عملیات ورودی/خروجی (I/O) برای برنامه‌نویسی ++C را تشریح می‌کند. ورودی/خروجی در ++C با استفاده از استریم‌ها (stream) صورت می‌گیرد، استریم‌ها دنباله‌ای از بایت‌ها می‌باشند. اگر بایت از یک دستگاه مانند صفحه کلید، ‌هارد دیسک یا اتصالی از شبکه و… به حافظه اصلی جریان یابد، آن عملیات، عملیات ورودی نامیده می‌شود و اگر بایت‌ها از حافظه اصلی به دستگاه‌هایی مانند صفحه نمایش، چاپگر،‌ هارد دیسک و یا اتصالی از شبکه و… جاری شود، عملیات خروجی نامیده می‌شود. هدر فایل‌های کتابخانه I/O هدرهای زیر هدر فایل‌های مهم برای برنامه‌های ++C می‌باشند. ردیف هدر فایل و توابع و توضیح آنها 1 <iostream> این فایل اشیا cin، cout، cerr و clog را تعریف می‌کند که به ترتیب مربوط به استریم استاندارد ورودی، استریم استاندارد خروجی، استریم خطای استاندارد بافرنشده …

برای مشاهده این مطلب بصورت کامل روی لینک زیر کلیک کنید:
دستورات ورودی و خروجی در زبان ++C

تاریخ و ساعت در ++C

احسان پناهی — Fri, 03 Jul 2020 06:40:11 +0000

در این جلسه به بررسی تاریخ و ساعت در ++C می پردازیم. کتابخانه استاندارد ++C، نوع داده مناسبی برای تاریخ و ساعت تهیه نکرده است. ++C ساختارها (struct) و توابع مربوط به تاریخ و ساعتی که در زبان C پیاده شده است را اتخاذ کرده است. برای دسترسی به ساختارها و توابع مربوط به تاریخ و ساعت، باید هدرفایل <ctime> را به برنامه ++C ضمیمه کنید. چهار نوع داده مرتبط وجود دارد: clock_t، time_t، size_t و tm. clock_t، time_t، size_t برای بیان تاریخ و ساعت سیستم به شکل عدد صحیح استفاده می‌شود. ساختار نوع tm تاریخ و ساعت را به شکل ساختار C با عناصر زیر ذخیره می‌کند: struct tm { int tm_sec; // seconds of minutes from 0 to 61 int tm_min; // minutes of hour from 0 to 59 int tm_hour; // hours of day from 0 to 24 int tm_mday; // day of month from 1 to …

برای مشاهده این مطلب بصورت کامل روی لینک زیر کلیک کنید:
تاریخ و ساعت در ++C

رفرنس‌ها در ++C

احسان پناهی — Thu, 02 Jul 2020 06:40:59 +0000

در این جلسه به بررسی رفرنس‌ها در ++C می پردازیم. یک متغیر رفرنس (Reference Variable) همانند یک نام مستعار، در واقع نامی‌ دیگر برای متغیر از پیش تعریف شده است. از زمانی که یک رفرنس به یک متغیر آغاز می‌شود، می‌توان از نام آن متغیر یا نام رفرنس برای ارجاع به آن متغیر استفاده کرد. رفرنس‌ها در برابر اشاره‌گرها بیشتر وقت‌ها رفرنس‌ها با اشاره‌گرها اشتباه گرفته می‌شوند اما سه تفاوت اساسی بین رفرنس‌ها و اشاره‌گرها وجود دارد: رفرنس‌های NULL نباید وجود داشته باشد. باید همیشه این فرض را داشته باشید که یک رفرنس به بخشی از حافظه متصل است. زمانی‌که یک رفرنس به یک شی آغاز می‌شود، نمی‌توان آن را به شی دیگری تغییر داد. اشاره‌گرها را می‌توان در هر زمان به شی دیگر تغییر داد. یک رفرنس را باید هنگام ساختن مقداردهی اولیه کرد. اشاره‌گرها را در هر زمانی می‌توان مقداردهی اولیه کرد. ایجاد رفرنس در ++C نام یک …

برای مشاهده این مطلب بصورت کامل روی لینک زیر کلیک کنید:
رفرنس‌ها در ++C

توابع در ++C

احسان پناهی — Sat, 27 Jun 2020 06:40:11 +0000

یک تابع به مجموعه‌ای از دستورات گفته می‌شود که در کنار هم یک وظیفه خاص را انجام می‌دهند. هر برنامه ++C دارای حداقل یک تابع، یعنی تابع ()main می‌باشد. همه برنامه‌ها می‌توانند توابعی اضافه بر تابع main تعریف کنند. می‌توانید کد خود را به چندین تابع تقسیم کنید. اینکه چگونه کد خود را درون چند تابع تقسیم کنید برعهده خود شماست، اما منطقی این است که این کار را به گونه‌ای انجام دهید که هرتابع یک وظیفه مشخص را برعهده داشته باشد. اعلان یک تابع، نام تابع، نوع داده بازگشتی و پارامترهای آن را به کامپایلر معرفی می‌کند. تعریف یک تابع بدنه اصلی تابع را فراهم می‌کند. کتابخانه استاندارد ++C توابع درونی فراوانی برای فراخوانی در برنامه مهیا ساخته است. برای مثال، تابع ()strcat برای چسباندن دو رشته به همدیگر، تابع ()memcpy برای کپی کردن یک مکان از حافظه به مکان دیگر از حافظه و بسیاری توابع دیگر. یک تابع با …

برای مشاهده این مطلب بصورت کامل روی لینک زیر کلیک کنید:
توابع در ++C

ویرایشگر نوع داده در ++C

احسان پناهی — Tue, 16 Jun 2020 06:40:58 +0000

++C اجازه می‌دهد که پیش از نوع داده‌های char، int و double از ویرایشگرها (modifier) استفاده کنیم. یک ویرایشگر برای تغییر معنای نوع داده پایه‌ای به کار می‌رود تا برای شرایط مختلف مورد نیاز متناسب تر شود. ویرایشگرهای نوع داده در زیر لیست شده اند: signed unsigned long short ویرایشگرهای signed، unsigned، long و short برای نوع داده پایه‌ای integer به کار می‌روند. علاوه بر آن، signed و unsigned را می‌توان برای char و long را می‌توان برای double هم به کار گرفت. ++C برای integer unsigned، short یا long یک علامت مخفف هم فراهم کرده است. می‌توان کلمات unsigned، short یا long را بدون int هم به کار برد. Int به صورت خودکار اعمال می‌شود. برای مثال، هر دو عبارات زیر یک متغیر unsigned integer را اعلان می‌کنند. unsigned x; unsigned int y; برای درک تفاوت بین اینکه ++C چگونه ویرایشگرهای signed و unsigned integer را می‌فهمد، برنامه کوتاه …

برای مشاهده این مطلب بصورت کامل روی لینک زیر کلیک کنید:
ویرایشگر نوع داده در ++C