آموزش گام به گام برنامه نویسی به زبان ++c

برنامه‌نویسی وب در ++C

احسان پناهی — Thu, 06 Aug 2020 06:40:27 +0000

CGI چیست؟ رابط دروازه مشترک (Common Gate interface) یا CGI، مجموعه‌ای از استانداردها می‌باشد که چگونگی ردوبدل کردن اطلاعات بین سرور و یک اسکریپت دلخواه را تعریف می‌کند. مشخصات فعلی CGI توسط NCSA نگه‌داری می‌شود.CGI ،NCSA را به صورت زیر تعریف می‌کند. رابط دروازه مشترک، استانداردی برای دروازه خروجی برنامه به رابط سرور اطلاعاتی مانند سرورهای HTTP می‌باشد. نسخه فعلی CGI/1.1 است و نسخه CGI/1.2 تحت توسعه می‌باشد. مرورگر وب (Web Browsing) برای درک مفهوم CGI، اجازه دهید که بررسی کنیم با کلیک کردن روی یک لینک در مرورگر چه اتفاقی خواهد افتاد. مرورگر شما با سرور HTTP وب تماس حاصل کرده و برای یک URL،مثلاً یک فایل، درخواست ارسال می‌کند. سرور وب URL را تجزیه (parse) کرده و به دنبال نام فایل می‌گردد. اگر نام فایل درخواستی را پیدا کند، آن را به مرورگر ارسال خواهد کرد و در غیراین صورت یک پیام خطا مبنی بر اینکه فایل درخواست …

برای مشاهده این مطلب بصورت کامل روی لینک زیر کلیک کنید:
برنامه‌نویسی وب در ++C

مدیریت سیگنال‌ها در ++C

احسان پناهی — Tue, 04 Aug 2020 06:40:46 +0000

سیگنال‌ها وقفه‌هایی (interrupt) هستند که از جانب سیستم عامل به یک پروسس (process) تحویل داده می‌شوند و می‌توانند یک برنامه را به صورت دائمی‌ پایان دهند. می‌توان با فشردن کلید Ctrl+C در لینوکس، یونیکس، Mac OS X یا ویندوز یک وقفه ایجاد کرد. سیگنال‌هایی وجود دارند که یک برنامه نمی‌تواند آنها را دریافت کند. اما لیستی از سیگنال‌ها در زیر آمده است که برنامه توانایی دریافت آنها و ایجاد واکنش مناسب نسبت به آنها را دارد. این سیگنال‌ها در هدرفایل <csignal> تعریف شده‌اند. ردیف سیگنال و توصیف آن 1 SIGABRT خاتمه غیرعادی یک برنامه، مانند فراخوانی abort. 2 SIGFPE یک عملیات ریاضی نادرست، مانند تقسیم بر صفر یا عملیات منجر به سرریزی (overflow). 3 SIGILL شناسایی یک دستور غیرمجاز. 4 SIGINT دریافت یک سیگنال interactive attention. 5 SIGSEGV یک دسترسی غیرمجاز به حافظه. 6 SIGTERM ارسال یک درخواست پایان برنامه به خود برنامه. تابع ()signal کتابخانه مدیریت سیگنال‌ها تابع signal …

برای مشاهده این مطلب بصورت کامل روی لینک زیر کلیک کنید:
مدیریت سیگنال‌ها در ++C

پیش‌پردازنده‌ها یا Preprocessor در ++C

احسان پناهی — Mon, 03 Aug 2020 06:40:39 +0000

پیش پردازنده‌ها دستوراتی هستند که به کامپایلر اعلام خواهند کرد که اطلاعات را پیش از آغاز عملیات کامپایل، چگونه پیش پردازش کنند. همه دستورات پیش‌پردازنده با # آغاز می‌شوند. در هر خط، قبل از دستور پیش پردازنده فقط استفاده از کارکترهای فضای خالی مجاز است. دستورات پیش‌پردازنده دستورات ++C به حساب نمی‌آیند، بنابراین پس از آنها سمی‌کالن (;) قرار نمی‌گیرد. تاکنون دستور include# را در تمام مثال‌های خودمان دیده‌ایم. این ماکرو برای ضمیمه کردن یک هدرفایل در فایل سورس به کار می‌رود. ++C از چندین دستور پیش‌پردازنده پشتیبانی می‌کند. این دستورات شامل «include ،#define ،#if ،#else ،#line#» و … هستند. اجازه دهید برخی از مهم‌ترین آنها را بررسی کنیم. پیش‌پردازنده define# این پیش‌پردازنده، ثابت‌های نمادین (symbolic constant) ایجاد می‌کند. این ثابت‌های نمادین ماکرو (macro) نامیده می‌شوند و شکل کلی زیر را دارند. #define macro-name replacement-text پس از نوشتن این خط، تمام ماکروهای متعاقب پیش از کامپایل برنامه، با عبارت replacement-text …

برای مشاهده این مطلب بصورت کامل روی لینک زیر کلیک کنید:
پیش‌پردازنده‌ها یا Preprocessor در ++C

الگوها یا Templates در ++C

احسان پناهی — Sun, 02 Aug 2020 06:40:47 +0000

در این جلسه به بررسی الگوها یا Templates در ++C خواهیم پرداخت. الگوها پایه و اساس برنامه‌نویسی جنریک (generic) می‌باشند. در این برنامه‌نویسی، کد به روشی نوشته می‌شود که به هیچ نوع داده خاصی وابسته نباشد. یک الگو طرح یا فرمولی برای ساختن یک کلاس یا تابع جنریک است. کانتینرهای (container) کتابخانه مانند شمارشگر (iterator) و الگوریتم (algorithm) مثال‌هایی از برنامه‌نویسی جنریک هستند که با استفاده از مفهوم الگو توسعه یافته‌اند. هر کانتینر،مانند vector، تنها یک تعریف مشخص دارد، اما می‌توان vectorهایی از انواع مختلف مانند <vector<int یا <vector<string تعریف کرد. می‌توان از الگوها همچون کلاس‌ها برای تعریف توابع نیز استفاده کرد، اجازه دهید طرز کارآنها را باهم بررسی کنیم. الگوی تابع (function template) شکل عمومی ‌تعریف یک الگوی تابع به صورت زیر است. template <class type> ret-type func-name(parameter list) { // body of function } در این تعریف، type یک نام جایگزین برای نوع داده مورد استفاده تابع است. …

برای مشاهده این مطلب بصورت کامل روی لینک زیر کلیک کنید:
الگوها یا Templates در ++C

فضای نام یا Namespace در ++C

احسان پناهی — Sat, 01 Aug 2020 06:40:13 +0000

وضعیتی را تصور کنید که دو فرد با اسم مشابه یعنی Zara، در یک کلاس داریم. اگر بخواهیم بین آنها تفاوت روشنی به وجود بیاوریم، مجبور خواهیم بود که علاوه بر نام آنها از اطلاعات اضافی مانند محل سکونت – اگر در جاهای متفاوتی از هم زندگی می‌کنند – و نام پدر یا مادر و … استفاده کنیم. مشابه همین وضعیت در برنامه‌های ++C هم ممکن است به وجود بیاید. برای مثال، ممکن است در کدتان تابعی به نام ()xyz تعریف کنید و در یک کتابخانه دیگر نیز دقیقاً تابعی با همان نام ()xyz موجود باشد. در این حالت کامپایلر هیچ اطلاعی ندارد که باید به کدام نسخه از تابع ()xyz اشاره کند. برای حل این مشکل یک فضای نام تعریف می‌کنیم و از آن به عنوان همان اطلاعات اضافی برای متمایزکردن توابع، کلاس‌ها، متغیرها و … استفاده می‌کنیم. با استفاده از فضای نام، می‌توان زمینه‌ای (context) که نام‌ها در …

برای مشاهده این مطلب بصورت کامل روی لینک زیر کلیک کنید:
فضای نام یا Namespace در ++C

حافظه پویا در ++C

احسان پناهی — Fri, 31 Jul 2020 06:40:51 +0000

درک مناسب از نحوه عملکرد حافظه پویا (داینامیک) کمک شایانی به برنامه نویسان ++C خواهد کرد. حافظه در برنامه ++C به دو بخش تقسیم خواهد شد. Stack: همه متغیرهای تعریف شده درون تابع در حافظه stack ذخیره خواهند شد. Heap: این بخش، حافظه استفاده نشده برنامه است و می‌توان در حین اجرای برنامه از آن برای تخصیص حافظه به صورت پویا استفاده کرد. در بسیاری اوقات از ابتدا اطلاع دقیقی از میزان حافظه مورد نیاز برای ذخیره متغیرها در دسترس نیست و بنابراین می‌توان در زمان اجرا حافظه مورد نیاز را به آنها اختصاص داد. در زمان اجرا، از حافظه heap می‌توان به متغیرهای داده شده، حافظه تخصیص داد. این کار با استفاده از یک عملگر ویژه که آدرس فضای اختصاص داده شده را برمی‌گرداند انجام می‌شود. این عملگر new است. اگر به حافظه پویای اختصاص یافته دیگر نیازی نداشته باشید، می‌توانید با استفاده از عملگر delete آن را آزاد …

برای مشاهده این مطلب بصورت کامل روی لینک زیر کلیک کنید:
حافظه پویا در ++C

اعضای استاتیک یک کلاس در ++C

احسان پناهی — Thu, 30 Jul 2020 13:42:49 +0000

با استفاده از کلیدواژه static می‌توان اعضای یک کلاس را به صورت ایستا (استاتیک) تعریف کرد. تعریف یک عضو کلاس به صورت استاتیک بدین معناست که بدون توجه به تعداد اشیا ساخته شده از کلاس، تنها یک کپی از عضو استاتیک وجود خواهد داشت. یک عضو استاتیک بین همه اشیا یک کلاس به اشتراک گذاشته خواهد شد. اگر داده‌های استاتیک صریحاً مقداردهی اولیه نشوند، هنگام ساخت اولین شی، به صفر مقداردهی اولیه می‌شوند. مقداردهی اولیه را نمی‌توان درون تعریف تابع قرار داد اما همانند مثال زیر، می‌توان مقداردهی اولیه را خارج از کلاس و با اعلان مجدد متغیر استاتیک انجام داد. در این صورت از عملگر وضوح دامنه «::» برای مشخص کردن کلاسی که متغیر به آن تعلق دارد استفاده می‌شود. مثال زیر را برای درک بهتر مفهوم داده‌های استاتیک مشاهده کنید. #include <iostream> using namespace std; class Box { public: static int objectCount; // Constructor definition Box(double l = …

برای مشاهده این مطلب بصورت کامل روی لینک زیر کلیک کنید:
اعضای استاتیک یک کلاس در ++C

اشاره‌گر به کلاس در ++C

احسان پناهی — Thu, 30 Jul 2020 13:41:20 +0000

اشاره‌گر به کلاس در ++C، دقیقاً مشابه اشاره‌گر ساختارها می‌باشد و دقیقاً به صورت مشابه، برای دسترسی به اعضای کلاس از طریق آن، از عملگر دسترسی عضو <- استفاده می‌شود. همانند همه اشاره‌گرها، باید اشاره‌گر را پیش از استفاده مقداردهی اولیه کرد. اجازه دهید با مثال زیر مفهوم اشاره‌گر به کلاس را روشن کنیم. #include <iostream> using namespace std; class Box { public: // Constructor definition Box(double l = 2.0, double b = 2.0, double h = 2.0) { cout <<"Constructor called." << endl; length = l; breadth = b; height = h; } double Volume() { return length * breadth * height; } private: double length; // Length of a box double breadth; // Breadth of a box double height; // Height of a box }; int main(void) { Box Box1(3.3, 1.2, 1.5); // Declare box1 Box Box2(8.5, 6.0, 2.0); // Declare box2 Box *ptrBox; // Declare pointer to …

برای مشاهده این مطلب بصورت کامل روی لینک زیر کلیک کنید:
اشاره‌گر به کلاس در ++C

محصورسازی داده (Data Encapsulation) در ++C

احسان پناهی — Thu, 30 Jul 2020 13:37:23 +0000

همه برنامه‌های ++C متشکل از عناصر بنیادین زیر هستند. دستورات برنامه (کد): بخشی از برنامه است که عملیات را انجام می‌دهد و تابع نامیده می‌شود. داده برنامه: داده اطلاعات برنامه است که توابع برنامه‌ی آن را تغییر می‌دهند. محصورسازی مفهومی ‌از برنامه‌نویسی شی‌گرا است که داده و توابع تغییردهنده داده‌ها را به هم مربوط کرده و هردوی آنها را دربرابر تداخل و سوء استفاده خارجی امن نگه می‌دارد. محصورسازی داده به یک مفهوم مهم شی‌گرایی، یعنی مخفی‌سازی داده (data hiding) منجر می‌شود. محصورسازی داده سازوکار ایجاد داده و توابع به کارگیرنده‌ی آنها، و ‌چکیده‌سازی داده سازوکار بروز دهنده رابط خارجی و مخفی سازی جزئیات از کاربر می‌باشد. ++C خواص محصورسازی و مخفی‌سازی داده را از طریق ساخت نوع داده‌های ساخته کاربر، یعنی کلاس‌ها پشتیبانی می‌کند. تا اینجا متوجه شده‌ایم که یک کلاس می‌تواند حاوی اعضای خصوصی، محافظت شده یا عمومی ‌باشد. به صورت پیش‌فرض، همه‌ی آیتم‌های تعریف شده در یک …

برای مشاهده این مطلب بصورت کامل روی لینک زیر کلیک کنید:
محصورسازی داده (Data Encapsulation) در ++C

اورلود عملگر تخصیص در ++C

احسان پناهی — Thu, 30 Jul 2020 13:24:57 +0000

می‌توان عملگر تخصیص (=) را همانند دیگر عملگرها اورلود کرد و همانند سازنده کپی (copy constructor) می‌توان از آن برای ایجاد یک شی جدید استفاده کرد. مثال زیر نحوه اورلود کردن عملگر تخصیص را نشان می‌دهد. #include <iostream> using namespace std; class Distance { private: int feet; // 0 to infinite int inches; // 0 to 12 public: // required constructors Distance() { feet = 0; inches = 0; } Distance(int f, int i) { feet = f; inches = i; } void operator = (const Distance &D ) { feet = D.feet; inches = D.inches; } // method to display distance void displayDistance() { cout << "F: " << feet << " I:" << inches << endl; } }; int main() { Distance D1(11, 10), D2(5, 11); cout << "First Distance : "; D1.displayDistance(); cout << "Second Distance :"; D2.displayDistance(); // use assignment operator D1 = D2; cout << …

برای مشاهده این مطلب بصورت کامل روی لینک زیر کلیک کنید:
اورلود عملگر تخصیص در ++C

تابع سازنده کپی در ++C

احسان پناهی — Thu, 30 Jul 2020 12:46:49 +0000

سازنده کپی (Copy Constructor)، سازنده‌ای است که شی جدید را با استفاده از یک شی از همان کلاس که قبلاً ساخته شده است آغاز می‌کند. سازنده کپی برای: آغاز یک شی از شی دیگر از همان نوع کپی یک شی برای ارسال آن به عنوان آرگومانی از تابع کپی یک شی برای بازگرداندن آن از یک تابع استفاده می‌شود. اگر برای یک کلاس سازنده کپی تعریف نشود، کامپایلر خودش برای آن کلاس سازنده کپی تعریف می‌کند. اگر یک کلاس دارای متغیرهای اشاره‌گر و اختصاص پویای حافظه باشد، آنگاه حتماً باید یک سازنده کپی داشته باشد. متداول‌ترین شکل سازنده کپی به صورت زیر است. classname (const classname &obj) { // body of constructor } در این عبارت obj یک رفرنس به شی‌ای است که برای آغاز شی دیگر به کار می‌رود. #include <iostream> using namespace std; class Line { public: int getLength( void ); Line( int len ); // simple constructor …

برای مشاهده این مطلب بصورت کامل روی لینک زیر کلیک کنید:
تابع سازنده کپی در ++C

توابع عضو کلاس در ++C

احسان پناهی — Thu, 30 Jul 2020 12:46:49 +0000

یک تابع عضو کلاس، تابعی است که تعریف یا نمونه اولیه‌اش درون تعریف کلاس قرار دارد. این تابع در اشیا عضو آن کلاس به کار رفته و به همه اعضای آن شی دسترسی دارد. اجازه دهید از کلاسی که پیش از این تعریف کردیم اینجا نیز بهره بگیریم و به جای دسترسی مستقیم به عناصر آن، با استفاده از تابع عضو آنها را در اختیار بگیریم. class Box { public: double length; // Length of a box double breadth; // Breadth of a box double height; // Height of a box double getVolume(void);// Returns box volume }; توابع عضو را می‌توان درون تعریف کلاس، تعریف کرد و یا با استفاده عملگر وضوح دامنه (:)(scope resolution operator) آنها را جداگانه تعریف کرد. تعریف یک تابع عضو درون تعریف کلاس باعث می‌شود که تابع به صورت inline اعلان شود، حتی اگر مشخصه inline صراحتاً استفاده نشود. بنابراین، می‌توان تابع ()Volume را به …

برای مشاهده این مطلب بصورت کامل روی لینک زیر کلیک کنید:
توابع عضو کلاس در ++C

مدیریت استثناها در ++C یا Exception Handling

احسان پناهی — Thu, 30 Jul 2020 11:45:14 +0000

در این جلسه به بررسی مدیریت استثناها در ++C یا Exception Handling می‌پردازیم. یک استثنا حالتی غیرطبیعی است که ممکن است در حین اجرای یک برنامه رخ دهد. یک استثنا در ++C پاسخی است که برای یک وضعیت ویژه پیش آمده حین اجرای برنامه ، مانند تقسیم بر صفر، تدارک دیده شده است. استثناها راهی برای انتقال کنترل برنامه از یک بخش به بخش دیگر برنامه فراهم می‌کنند. استثنا در ++C با سه کلید واژه ساخته می‌شود: try ،catch و throw. Thorw: یک برنامه هنگام رخ دادن مشکل، یک استثنا پرتاب (throw) می‌کند. این کار با استفاده از کلید واژه throw انجام می‌شود. Catch: در جایی که قرار است مشکل پیش آمده مدیریت شود، با استفاده از یک کنترل کننده استثنا (exception handler)، یک استثنا گرفته می‌شود. Try: بلوک try بلوک کدی، که ممکن است استثنای مشخصی در آن رخ دهد را شناسایی می‌کند. به دنبال این بلوک یک یا …

برای مشاهده این مطلب بصورت کامل روی لینک زیر کلیک کنید:
مدیریت استثناها در ++C یا Exception Handling

فایل‌ها و استریم‌ها در ++C

احسان پناهی — Thu, 30 Jul 2020 11:41:29 +0000

تا اینجا از کتابخانه‌ی استاندارد iostream استفاده می‌کردیم، که متدهای cin و cout را به ترتیب برای خواندن از ورودی استاندارد و نوشتن در خروجی استاندارد به کار می‌برد. این آموزش به شما نحوه خواندن و نوشتن در فایل‌ها را نشان خواهد داد. برای اینکار به یک کتابخانه استاندارد از ++C به نام fstream نیاز داریم که سه نوع داده جدید تعریف می‌کند. ردیف نوع داده و توصیف آن 1 ofstream این نوع داده استریم فایل خروجی را معرفی می‌کند و برای ساخت فایل‌ها و نوشتن در آنها استفاده می‌شود. 2 ifstream این نوع داده استریم فایل ورودی را معرفی کرده و برای خواندن اطلاعات از فایل‌ها استفاده می‌شود. 3 fstream این نوع داده استریم فایل عمومی ‌را معرفی می‌کند و قابلیت‌های ofstream و ifstream را همزمان پشتیبانی می‌کند، یعنی می‌تواند فایل ایجاد کرده، اطلاعات در فایل‌ها بنویسد و از آنها اطلاعات بخواند. برای پردازش فایل‌ها در ++C، باید هدرفایل‌های …

برای مشاهده این مطلب بصورت کامل روی لینک زیر کلیک کنید:
فایل‌ها و استریم‌ها در ++C

اینترفیس‌ها در ++C (کلاس‌های انتزاعی)

احسان پناهی — Thu, 30 Jul 2020 11:35:14 +0000

یک اینترفیس (interface) رفتار یا قابلیت‌های یک کلاس ++C را بدون درنظرگرفتن هیچ نوع پیاده‌سازی برای آن توصیف می‌کند. اینترفیس‌های ++C با استفاده از کلاس‌های انتزاعی (abstract class) پیاده می‌شوند. این کلاس‌های انتزاعی را نباید با مفهوم ‌چکیده‌سازی که برای جداسازی جزئیات پیاده‌سازی از داده‌ها به کار رفت اشتباه بگیریم. یک کلاس را می‌توان با اعلان حداقل یک تابع مجازی محض در آن، انتزاعی کرد. یک تابع مجازی با قرادادن «0=» در هنگام اعلان آن مشخص می‌شود. class Box { public: // pure virtual function virtual double getVolume() = 0; private: double length; // Length of a box double breadth; // Breadth of a box double height; // Height of a box }; هدف از ایجاد کلاس انتزاعی (معمولاً با ABC مشخص می‌شود)، ایجاد یک کلاس پایه مناسب است تا دیگر کلاس‌ها از آن ارث ببرند. نمی‌توان از کلاس‌های انتزاعی شی نمونه گرفت و تنها به عنوان اینترفیس عمل می‌کنند. …

برای مشاهده این مطلب بصورت کامل روی لینک زیر کلیک کنید:
اینترفیس‌ها در ++C (کلاس‌های انتزاعی)

انتزاع داده (Data Abstraction) در ++C

احسان پناهی — Thu, 30 Jul 2020 11:29:57 +0000

منظور از چکیده‌سازی داده فراهم کردن حداقل اطلاعات برای دنیای خارج و مخفی‌سازی جزئیات پس زمینه است، یعنی اطلاعات مورد نیاز بدون ارائه جزئیات نمایش داده می‌شود. چکیده‌سازی داده یک تکنیک برنامه‌نویسی و طراحی است که مبتنی بر جداسازی رابط میانجی (interface) از پیاده‌سازی (implementation) می‌باشد. اجازه دهید با یک مثال از زندگی واقعی ادامه دهیم، یک تلویزیون را تصور کنید که می‌توان آن را روشن یا خاموش کرد، کانال را عوض کرد، صدا را تنظیم کرده و اجزای خارجی مانند بلندگو، VCR و پخش کننده DVD را به آن متصل کرد، اما شما از جزئیات درونی آن هیچ اطلاعی ندارید، یعنی اطلاع ندارید که چگونه سیگنال‌ها را از کابل یا هوا دریافت کرده، چگونه این سیگنال‌ها را منتقل می‌کند و در نهایت بر روی صفحه نمایش می‌دهد. بنابراین، می‌توان گفت که تلویزیون به وضوح پیاده‌سازی داخلی‌اش را از رابط خروجی‌اش جدا کرده و شما قادر هستید از رابط آن …

برای مشاهده این مطلب بصورت کامل روی لینک زیر کلیک کنید:
انتزاع داده (Data Abstraction) در ++C

چندریختی یا Polymorphism در ++C

احسان پناهی — Thu, 30 Jul 2020 11:20:11 +0000

یک موضوع مهم در برنامه نویسی Polymorphism است و در این جلسه ما به بررسی چندریختی یا Polymorphism در ++C خواهیم پرداخت. واژه چندریختی به معنی داشتن چندین صورت است. معمولاً، چندریختی در شرایطی اتفاق می‌افتد که زنجیره‌ای از کلاس‌ها از طریق وراثت به هم مربوط شده‌اند. چندریختی در ++C یعنی اینکه فراخوانی یک تابع عضو، بسته به نوع شی فراخواننده آن، می‌تواند منجر به اجرای توابع مختلفی شود. مثال زیر را درنظر بگیرید که در آن دو کلاس از یک کلاس پایه مشتق شده‌اند. #include <iostream> using namespace std; class Shape { protected: int width, height; public: Shape( int a = 0, int b = 0){ width = a; height = b; } int area() { cout << "Parent class area :" <<endl; return 0; } }; class Rectangle: public Shape { public: Rectangle( int a = 0, int b = 0):Shape(a, b) { } int area () { …

برای مشاهده این مطلب بصورت کامل روی لینک زیر کلیک کنید:
چندریختی یا Polymorphism در ++C

اورلود کردن عملگر فراخوانی تابع () در ++C

احسان پناهی — Thu, 30 Jul 2020 07:28:42 +0000

عملگر فراخوانی تابع () را می‌توان برای اشیا آن کلاس اورلود کرد. با اورلود کردن عملگر ()، راه جدیدی برای فراخوانی تابع ایجاد نمی‌کنید، بلکه یک تابع عملگر ایجاد خواهید کرد که می‌توان تعداد دلخواهی پارامتر به آن ارسال کرد. مثال زیر نحوه اورلود کردن عملگر فراخوانی () را نشان می‌دهد. #include <iostream> using namespace std; class Distance { private: int feet; // 0 to infinite int inches; // 0 to 12 public: // required constructors Distance() { feet = 0; inches = 0; } Distance(int f, int i) { feet = f; inches = i; } // overload function call Distance operator()(int a, int b, int c) { Distance D; // just put random calculation D.feet = a + c + 10; D.inches = b + c + 100 ; return D; } // method to display distance void displayDistance() { cout << "F: " << feet << " …

برای مشاهده این مطلب بصورت کامل روی لینک زیر کلیک کنید:
اورلود کردن عملگر فراخوانی تابع () در ++C

اورلود کردن عملگر ایندکس در ++C

احسان پناهی — Thu, 30 Jul 2020 07:28:12 +0000

عملگر ایندکس معمولاً برای دسترسی به عناصر یک آرایه استفاده می‌شود. این عملگر را می‌توان برای بهبود کارایی آرایه‌های ++C اورلود کرد. مثال زیر نحوه اورلود این عملگر را نشان می‌دهد. #include <iostream> using namespace std; const int SIZE = 10; class safearay { private: int arr[SIZE]; public: safearay() { register int i; for(i = 0; i < SIZE; i++) { arr[i] = i; } } int &operator[](int i) { if( i > SIZE ) { cout << "Index out of bounds" <<endl; // return first element. return arr[0]; } return arr[i]; } }; int main() { safearay A; cout << "Value of A[2] : " << A[2] <<endl; cout << "Value of A[5] : " << A[5]<<endl; cout << "Value of A[12] : " << A[12]<<endl; return 0; } خروجی زیر از اجرای کد فوق حاصل شده است. Value of A[2] : 2 Value of A[5] : 5 Index …

برای مشاهده این مطلب بصورت کامل روی لینک زیر کلیک کنید:
اورلود کردن عملگر ایندکس در ++C

اورلود کردن عملگر دسترسی کلاس (->) در ++C

احسان پناهی — Thu, 30 Jul 2020 07:26:45 +0000

عملگر دسترسی کلاس (<‒) را می‌توان با احتیاط بیشتر اورلود کرد. این عملگر تعریف می‌شود تا به کلاس، رفتاری شبیه یک اشاره‌گر اعطا کند. عملگر <‒ باید یک تابع عضو باشد. در صورت استفاده، نوع داده بازگشتی آن باید اشاره‌گری به یک شی از همان کلاسی باشد که عملگر به آن اشاره می‌کند. عملگر <‒ اغلب همراه با عملگر درفرنس اشاره‌گر (pointer-dereference) * ، برای پیاده سازی «اشاره‌گرهای هوشمند» (smart pointers) به کار می‌رود. این اشاره‌گرها اشیایی هستند که همانند اشیا معمولی رفتار می‌کنند با این تفاوت که هنگام دسترسی به یک شی از طریق آنها، عملیات دیگری نیز انجام می‌گیرد، مانند حذف خودکار شی هنگام تخریب اشاره‌گر یا هنگامی‌ که اشاره‌گر به شی دیگر منتقل می‌شود. عملگر درفرنس <‒ را می‌توان به صورت یک عملگر یگانی پسوندی (postfix) تعریف کرد. یعنی، با داشتن کلاس. class Ptr { //... X * operator->(); }; از اشیا کلاس Ptr می‌توان برای دسترسی …

برای مشاهده این مطلب بصورت کامل روی لینک زیر کلیک کنید:
اورلود کردن عملگر دسترسی کلاس (->) در ++C

اورلود کردن عملگرهای ورودی/خروجی در ++C

احسان پناهی — Thu, 30 Jul 2020 07:22:33 +0000

در ++C می‌توان نوع داده‌های داخلی را با استفاده از عملگر استخراج استریم << وارد کرد و یا با استفاده از درج استریم >> به خارج ارسال کرد. عملگرهای درج استریم و استخراج استریم را می‌توان برای وارد و خارج کردن نوع داده‌های تعریف شده کاربر، مانند اشیا، اورلود کرد. مهم است که تابع اورلود کننده عملگر را به عنوان دوست کلاس تعریف کرد زیرا بدون ایجاد یک شی فراخوانی می‌شود. مثال زیر نحوه اورلود کردن عملگر استخراج << و عملگر درج >> را نشان می‌دهد. #include <iostream> using namespace std; class Distance { private: int feet; // 0 to infinite int inches; // 0 to 12 public: // required constructors Distance() { feet = 0; inches = 0; } Distance(int f, int i) { feet = f; inches = i; } friend ostream &operator<<( ostream &output, const Distance &D ) { output << "F : " << D.feet << …

برای مشاهده این مطلب بصورت کامل روی لینک زیر کلیک کنید:
اورلود کردن عملگرهای ورودی/خروجی در ++C

اورلود کردن عملگرهای رابطه‌ای در ++C

احسان پناهی — Thu, 30 Jul 2020 07:21:07 +0000

زبان ++C از عملگرهای رابطه‌ای متعددی (<, >, =<, =>, ==,…) پشتیبانی می‌کند. این عملگرها برای مقایسه نوع داده‌های داخلی در ++C به کار می روند. می‌توان هرکدام از این عملگرها را اورلود کرد تا برای مقایسه‌ی اشیا یک کلاس هم قابل استفاده باشند. مثال زیر نحوه اورلود کردن عملگر > را نشان می‌دهد. به طریق مشابه می‌توان دیگر عملگرهای رابطه‌ای را نیز اورلود کرد. #include <iostream> using namespace std; class Distance { private: int feet; // 0 to infinite int inches; // 0 to 12 public: // required constructors Distance() { feet = 0; inches = 0; } Distance(int f, int i) { feet = f; inches = i; } // method to display distance void displayDistance() { cout << "F: " << feet << " I:" << inches <<endl; } // overloaded minus (-) operator Distance operator- () { feet = -feet; inches = -inches; return Distance(feet, inches); …

برای مشاهده این مطلب بصورت کامل روی لینک زیر کلیک کنید:
اورلود کردن عملگرهای رابطه‌ای در ++C

اورلود کردن عملگرهای باینری در ++C

احسان پناهی — Thu, 30 Jul 2020 07:18:04 +0000

عملگرهای باینری دو آرگومان دریافت می‌کنند. مثال‌های زیر از عملگرهای باینری استفاده می کنند. از عملگرهای باینری مانند عملگر جمع (+)، تفریق (-) و تقسیم (/) به وفور استفاده می‌شود. مثال‌های زیر نحوه اورلود کردن عملگر جمع (+) را نشان می‌دهد. به طریق مشابه، می‌توان عملگرهای تفریق (-) و تقسیم (/) را نیز اورلود کرد. #include <iostream> using namespace std; class Box { double length; // Length of a box double breadth; // Breadth of a box double height; // Height of a box public: double getVolume(void) { return length * breadth * height; } void setLength( double len ) { length = len; } void setBreadth( double bre ) { breadth = bre; } void setHeight( double hei ) { height = hei; } // Overload + operator to add two Box objects. Box operator+(const Box& b) { Box box; box.length = this->length + b.length; box.breadth = this->breadth + …

برای مشاهده این مطلب بصورت کامل روی لینک زیر کلیک کنید:
اورلود کردن عملگرهای باینری در ++C

اورلود کردن عملگرهای یگانی در ++C

احسان پناهی — Thu, 30 Jul 2020 07:10:55 +0000

عملگرهای یگانی روی یک عملوند کار می‌کنند. مثال‌های زیر نمونه‌ای از عملگرهای یگانی هستند. عملگر افزایش (++) و کاهش (- -) عملگر یگانی منفی (-) عملگر منطقی نفی (!) عملگرهای یگانی روی اشیا نیز کار می‌کنند و در حالت نرمال، عملگر در سمت چپ شی قرار می‌گیرد، مانند obj ،-obj ،++obj!، اما می‌توان این عملگرها را به صورت پسوندی نیز استفاده کرد مانند: ++obj و – -obj. مثال زیر نحوه اورلود کردن عملگر منفی (-) به صورت پیشوندی و پسوندی را نشان می دهد. #include <iostream> using namespace std; class Distance { private: int feet; // 0 to infinite int inches; // 0 to 12 public: // required constructors Distance() { feet = 0; inches = 0; } Distance(int f, int i) { feet = f; inches = i; } // method to display distance void displayDistance() { cout << "F: " << feet << " I:" << inches <<endl; …

برای مشاهده این مطلب بصورت کامل روی لینک زیر کلیک کنید:
اورلود کردن عملگرهای یگانی در ++C

اشاره‌گر this در ++C

احسان پناهی — Thu, 23 Jul 2020 06:40:38 +0000

در این جلسه به بررسی اشاره‌گر this در ++C میپردازیم. هر شی در ++C از طریق یک اشاره‌گر مهم به نام this، به آدرس خودش دسترسی دارد. اشاره‌گر this یک پارامتر ضمنی برای همه توابع عضو شی می‌باشد. بنابراین، درون یک تابع عضو، از this برای اشاره به شی می‌توان استفاده کرد. توابع دوست، اشاره‌گر this ندارند، زیرا این توابع، عضو کلاس محسوب نمی‌شوند، تنها توابع عضو هستند که دارای اشاره‌گر this می‌باشند. مثال زیر را برای درک بهتر مفهوم اشاره‌گر this مشاهده کنید. #include <iostream> using namespace std; class Box { public: // Constructor definition Box(double l = 2.0, double b = 2.0, double h = 2.0) { cout <<"Constructor called." << endl; length = l; breadth = b; height = h; } double Volume() { return length * breadth * height; } int compare(Box box) { return this->Volume() > box.Volume(); } private: double length; // Length of a …

برای مشاهده این مطلب بصورت کامل روی لینک زیر کلیک کنید:
اشاره‌گر this در ++C

توابع درون خطی در ++C

احسان پناهی — Wed, 22 Jul 2020 06:40:23 +0000

تابع درون خطی (Inline) در ++C مفهومی قدرتمند است که معمولاً همراه با کلاس‌ها به کار می رود. اگر یک تابع درون خطی باشد، کامپایلر در زمان کامپایل، یک کپی از کد تابع را در نقطه‌ی فراخوانی آن قرار می‌دهد. هر گونه تغییر در یک تابع درون خطی نیازمند کامپایل مجدد همه‌ی توابع استفاده کننده از آن می‌باشد، زیرا کامپایلر باید کل کد را مجدداً جایگزین کند درغیراین صورت تغییرات اعمال نمی‌شود. برای درون خطی کردن یک تابع، کلیدواژه inline را پیش از نام تابع بگذارید و تعریف تابع را پیش از هرگونه فراخوانی آن قرار دهید. در صورتی که تابع تعریف شده بیش از یک خط باشد، کامپایلر می‌تواند عبارت inline را نادیده بگیرد. تعریف یک تابع درون یک کلاس، درون خطی می‌باشد، حتی اگر از کلیدواژه inline استفاده نشود. در مثال زیر از توابع درون خطی برای برگرداندن ماکزیمم دو عدد استفاده می‌شود. #include <iostream> using namespace std; …

برای مشاهده این مطلب بصورت کامل روی لینک زیر کلیک کنید:
توابع درون خطی در ++C

توابع دوست در ++C

احسان پناهی — Tue, 21 Jul 2020 06:40:18 +0000

یک تابع دوست (Friend Function) برای یک کلاس، در خارج از دامنه (scope) آن کلاس تعریف می‌شود، اما حق دسترسی به همه اعضای خصوصی و عمومی‌ آن کلاس به آن اعطا می‌شود. اگرچه ممکن است که نمونه اولیه تابع دوست درون کلاس قرار داشته باشد، با این‌حال این توابع دوست اعضای کلاس به حساب نمی‌آیند. یک دوست ممکن است یک تابع، الگوی تابع، تابع عضو، کلاس یا الگوی کلاس باشد که در همه این موارد، کل کلاس و اعضای آن باهم دوست هستند. برای اعلان یک تابع به عنوان دوست یک کلاس، پیش از تعریف نمونه اولیه کلاس، کلیدواژه friend را به صورت زیر قرار می‌دهیم. class Box { double width; public: double length; friend void printWidth( Box box ); void setWidth( double wid ); }; برای اعلان همه‌ی توابع عضو کلاس ClassTwo به عنوان دوست ClassOne، عبارت زیر را در تعریف کلاس ClassOne قرار دهید. friend class ClassTwo; برنامه‌ی …

برای مشاهده این مطلب بصورت کامل روی لینک زیر کلیک کنید:
توابع دوست در ++C

اورلودکردن عملگر افزایش (++) و عملگر کاهش (- -)

احسان پناهی — Mon, 20 Jul 2020 06:40:49 +0000

عملگرهای افزایش (++) و کاهش (- -) دو عملگر یگانی مهم در ++C هستند. مثال زیر نحوه اورلود کردن عملگر افزایش (++)، در حالت پیشوند و پسوند را نشان می‌دهد. به طریق مشابه، می‌توان عملگر کاهش (- -) را نیز اورلود کرد. #include <iostream> using namespace std; class Time { private: int hours; // 0 to 23 int minutes; // 0 to 59 public: // required constructors Time() { hours = 0; minutes = 0; } Time(int h, int m) { hours = h; minutes = m; } // method to display time void displayTime() { cout << "H: " << hours << " M:" << minutes <<endl; } // overloaded prefix ++ operator Time operator++ () { ++minutes; // increment this object if(minutes >= 60) { ++hours; minutes -= 60; } return Time(hours, minutes); } // overloaded postfix ++ operator Time operator++( int ) { // save the orignal …

برای مشاهده این مطلب بصورت کامل روی لینک زیر کلیک کنید:
اورلودکردن عملگر افزایش (++) و عملگر کاهش (- -)

ویرایشگر سطح دسترسی کلاس در ++C

احسان پناهی — Fri, 17 Jul 2020 06:40:55 +0000

مخفی‌سازی داده یکی از مهم‌ترین ویژگی‌های برنامه‌نویسی شی‌گرا می‌باشد که توابع برنامه را از دسترسی مستقیم به عناصر داخلی یک کلاس منع می‌کند. این منع دسترسی بوسیله بخش‌های برچسب دار درون بدنه کلاس انجام می‌گیرد. این برچسب‌ها public، private و protected می‌باشند. کلیدواژه‌های public، private و protected مشخص کننده سطح دسترسی (access specifiers) نام دارند. یک کلاس می‌تواند شامل چندین بخش public، protected و private باشد. هربخش، تا زمان رسیدن برچسب بخش بعدی یا رسیدن به آکلاد بسته بدنه کلاس ادامه دارد. سطح دسترسی پیش فرض برای کلاس و اعضای آن private می‌باشد. class Base { public: // public members go here protected: // protected members go here private: // private members go here }; عضوهای public یک عضو public از هرجایی از برنامه خارج از کلاس قابل دسترسی می‌باشد. همانند مثال زیر، می‌توان متغیرهای عمومی ‌را بدون استفاده از هیچ تابع عضوی تغییر داد. #include <iostream> using namespace std; …

برای مشاهده این مطلب بصورت کامل روی لینک زیر کلیک کنید:
ویرایشگر سطح دسترسی کلاس در ++C

Overloading عملگر و تابع در ++C

احسان پناهی — Wed, 15 Jul 2020 06:40:42 +0000

++C به شما اجازه می‌دهد تا در یک دامنه مشخص، بیش از یک تعریف برای یک تابع یا یک عملگر مشخص کنید، که به ترتیب اضافه بار تابع (function overloading) و اضافه بار عملگر (operator oveloading) نامیده می‌شود. یک اعلان اورلود شده، اعلانی است که دارای نام و دامنه یکسانی با یک اعلان پیشین است، با این تفاوت که آرگومان‌های متفاوت و طبیعتاً تعریف متفاوتی از اعلان قبلی خواهد داشت. هنگام تعریف یک تابع یا عملگر اورلود شده، کامپایلر نوع آرگومان‌هایی که در فراخوانی تابع یا عملگر استفاده کرده‌اید را با نوع پارامترهای تعیین شده در تعریف مقایسه کرده و مناسب‌ترین تعریف را انتخاب می‌کند. فرآیند انتخاب مناسب‌ترین تابع یا عملگر اورلود شده overload resolution خوانده می‌شود. اورلود تابع در ++C می‌توان برای یک نام تابع در یک دامنه مشخص، چندین تعریف ارائه کرد. تعاریف تابع باید از حیث نوع/تعداد آرگومان‌ها متفاوت باشند. نمی‌توان تابع اورلود شده‌ای اعلان کرد که …

برای مشاهده این مطلب بصورت کامل روی لینک زیر کلیک کنید:
Overloading عملگر و تابع در ++C

وراثت در ++C

احسان پناهی — Tue, 14 Jul 2020 06:40:04 +0000

در این جلسه از آموزش ++C به بررسی وراثت در ++C می پردازیم. یکی از مهم‌ترین مفاهیم برنامه‌نویسی شی‌گرا وراثت (inheritance) می‌باشد. وراثت اجازه می‌دهد که یک کلاس را برحسب یک کلاس دیگر تعریف کنیم، موجب آسان‌تر شدن ساخت و نگه‌داری یک برنامه می‌گردد. این مفهوم همچنین موجب استفاده مجدد از کدها و پیاده‌‌سازی سریع‌تر آنها می‌شود. برنامه‌نویس می‌تواند هنگام نوشتن یک کلاس، به جای نوشتن داده و توابع عضو جدید، شرایطی اتخاد کند که کلاس جدید، اعضای یک کلاس از پیش موجود را به ارث ببرد. این کلاس از پیش موجود کلاس پایه (base class) نامیده می‌شود، و کلاس جدید، کلاس مشتق شده (derived class) نامیده می‌شود. ایده وراثت یک رابطه از نوع «یک … است» (is a) می‌باشد. برای مثال، پستاندارد یک حیوان است، سگ یک پستاندار است بنابراین سگ همچنین یک حیوان است و الی آخر. کلاس پایه و مشتق شده یک کلاس ممکن است از بیش …

برای مشاهده این مطلب بصورت کامل روی لینک زیر کلیک کنید:
وراثت در ++C

کلاس‌ها و اشیا در ++C

احسان پناهی — Mon, 13 Jul 2020 06:40:33 +0000

در این جلسه به بررسی کلاس‌ها و اشیا در ++C می پزدازیم. مهم‌ترین هدف برنامه‌نویسی ++C اضافه کردن شی‌گرایی به زبان C بوده و بنابراین کلاس‌ها ویژگی مرکزی ++C هستند که برنامه‌نویسی مبتنی بر شی‌گرایی را مهیا ساخته‌اند. کلاس‌ها معمولاً نوع داده تعریف شده توسط کاربر (user-defined type) نامیده می‌شوند. یک کلاس برای مشخص کردن قالب یک شی به کار رفته و داده‌ها و متدهای مربوطه را ترکیب کرده تا آن داده را به صورت یک پکیج آماده دربیاورد. داده و توابع درون یک کلاس، اعضای کلاس (members of class) نامیده می‌شوند. تعریف کلاس‌ها در ++C با تعریف یک کلاس، طرحی برای یک نوع داده تعریف می‌کنیم. این کار درواقع هیچ داده‌ای را تعریف نمی‌کند، بلکه مشخص می‌کند که این کلاس چه معنی دارد، به عبارت دیگر یک شی از آن کلاس حاوی چه داده‌هایی است و چه عملیاتی را می‌توان روی چنین داده‌ای انجام داد. تعریف یک کلاس با …

برای مشاهده این مطلب بصورت کامل روی لینک زیر کلیک کنید:
کلاس‌ها و اشیا در ++C

ساختارداده‌ها در ++C

احسان پناهی — Sun, 12 Jul 2020 06:40:45 +0000

در این جلسه از آموزش زبان ++C به بررسی ساختارداده‌ها در ++C می پردازیم. ++C با تعریف آرایه‌ها به شما این اجازه را می‌داد که چندین داده هم نوع را یک جا ترکیب کنید، اما ساختار (Structure) نوع داده‌ای تعریف شده توسط کاربر است که اجازه می‌دهد که داده‌هایی از انواع مختلف را باهم ترکیب کنید. مثلاً اگر بخواهید آمار کتابهای موجود در کتابخانه‌تان را داشته باشید، ساختارها می‌توانند بیان کننده یک رکورد باشند. مثلاً ممکن است بخواهید ویژگی‌های زیر از هر کتاب را ذخیره کنید. عنوان نویسنده موضوع شناسه کتاب تعریف یک ساختار برای تعریف یک ساختار، باید از دستور struct استفاده کنید. این دستور یک نوع داده جدید با بیش از یک عضو را در برنامه تعریف می‌کند. فرمت دستور struct به این صورت است: struct [structure tag] { member definition; member definition; ... member definition; } [one or more structure variables]; برچسب ساختار (Structure Tag) اختیاری بوده …

برای مشاهده این مطلب بصورت کامل روی لینک زیر کلیک کنید:
ساختارداده‌ها در ++C

دستورات ورودی و خروجی در زبان ++C

احسان پناهی — Sat, 04 Jul 2020 06:40:57 +0000

کتابخانه‌های استاندارد ++C مجموعه گسترده‌ای از امکانات برای ورودی/خروجی تدارک دیده که در فصول بعدی با آنها آشنا خواهیم شد. این فصل ساده‌ترین و پرکاربردترین عملیات ورودی/خروجی (I/O) برای برنامه‌نویسی ++C را تشریح می‌کند. ورودی/خروجی در ++C با استفاده از استریم‌ها (stream) صورت می‌گیرد، استریم‌ها دنباله‌ای از بایت‌ها می‌باشند. اگر بایت از یک دستگاه مانند صفحه کلید، ‌هارد دیسک یا اتصالی از شبکه و… به حافظه اصلی جریان یابد، آن عملیات، عملیات ورودی نامیده می‌شود و اگر بایت‌ها از حافظه اصلی به دستگاه‌هایی مانند صفحه نمایش، چاپگر،‌ هارد دیسک و یا اتصالی از شبکه و… جاری شود، عملیات خروجی نامیده می‌شود. هدر فایل‌های کتابخانه I/O هدرهای زیر هدر فایل‌های مهم برای برنامه‌های ++C می‌باشند. ردیف هدر فایل و توابع و توضیح آنها 1 <iostream> این فایل اشیا cin، cout، cerr و clog را تعریف می‌کند که به ترتیب مربوط به استریم استاندارد ورودی، استریم استاندارد خروجی، استریم خطای استاندارد بافرنشده …

برای مشاهده این مطلب بصورت کامل روی لینک زیر کلیک کنید:
دستورات ورودی و خروجی در زبان ++C

تاریخ و ساعت در ++C

احسان پناهی — Fri, 03 Jul 2020 06:40:11 +0000

در این جلسه به بررسی تاریخ و ساعت در ++C می پردازیم. کتابخانه استاندارد ++C، نوع داده مناسبی برای تاریخ و ساعت تهیه نکرده است. ++C ساختارها (struct) و توابع مربوط به تاریخ و ساعتی که در زبان C پیاده شده است را اتخاذ کرده است. برای دسترسی به ساختارها و توابع مربوط به تاریخ و ساعت، باید هدرفایل <ctime> را به برنامه ++C ضمیمه کنید. چهار نوع داده مرتبط وجود دارد: clock_t، time_t، size_t و tm. clock_t، time_t، size_t برای بیان تاریخ و ساعت سیستم به شکل عدد صحیح استفاده می‌شود. ساختار نوع tm تاریخ و ساعت را به شکل ساختار C با عناصر زیر ذخیره می‌کند: struct tm { int tm_sec; // seconds of minutes from 0 to 61 int tm_min; // minutes of hour from 0 to 59 int tm_hour; // hours of day from 0 to 24 int tm_mday; // day of month from 1 to …

برای مشاهده این مطلب بصورت کامل روی لینک زیر کلیک کنید:
تاریخ و ساعت در ++C

رفرنس‌ها در ++C

احسان پناهی — Thu, 02 Jul 2020 06:40:59 +0000

در این جلسه به بررسی رفرنس‌ها در ++C می پردازیم. یک متغیر رفرنس (Reference Variable) همانند یک نام مستعار، در واقع نامی‌ دیگر برای متغیر از پیش تعریف شده است. از زمانی که یک رفرنس به یک متغیر آغاز می‌شود، می‌توان از نام آن متغیر یا نام رفرنس برای ارجاع به آن متغیر استفاده کرد. رفرنس‌ها در برابر اشاره‌گرها بیشتر وقت‌ها رفرنس‌ها با اشاره‌گرها اشتباه گرفته می‌شوند اما سه تفاوت اساسی بین رفرنس‌ها و اشاره‌گرها وجود دارد: رفرنس‌های NULL نباید وجود داشته باشد. باید همیشه این فرض را داشته باشید که یک رفرنس به بخشی از حافظه متصل است. زمانی‌که یک رفرنس به یک شی آغاز می‌شود، نمی‌توان آن را به شی دیگری تغییر داد. اشاره‌گرها را می‌توان در هر زمان به شی دیگر تغییر داد. یک رفرنس را باید هنگام ساختن مقداردهی اولیه کرد. اشاره‌گرها را در هر زمانی می‌توان مقداردهی اولیه کرد. ایجاد رفرنس در ++C نام یک …

برای مشاهده این مطلب بصورت کامل روی لینک زیر کلیک کنید:
رفرنس‌ها در ++C

اشاره‌گرها در ++C

احسان پناهی — Wed, 01 Jul 2020 06:40:46 +0000

آموختن اشاره‌گرهای ++C آسان و جذاب است. برخی کارها در ++C را می‌توان با استفاده از اشاره‌گرها آسان‌تر انجام داد، و برخی دیگر از کارها در ++C ، مانند اختصاص حافظه پویا (دینامیک) را نمی‌توان بدون وجود اشاره‌گرها به انجام رساند. همانطور که می‌دانید هر متغیر مکانی از حافظه است و هر مکان حافظه دارای آدرس تعریف شده‌ای می‌باشد که با استفاده از عملگر & می‌توان به آن دسترسی داشت. در مثال زیر آدرس یک متغیر تعریف شده چاپ خواهد شد. #include <iostream> using namespace std; int main () { int var1; char var2[10]; cout << "Address of var1 variable: "; cout << &var1 << endl; cout << "Address of var2 variable: "; cout << &var2 << endl; return 0; } با اجرای کد فوق، خروجی زیر تولید می‌شود. Address of var1 variable: 0xbfebd5c0 Address of var2 variable: 0xbfebd5b6 اشاره‌گر چیست یک اشاره‌گر(pointer) متغیری است که مقدار آن آدرس یک …

برای مشاهده این مطلب بصورت کامل روی لینک زیر کلیک کنید:
اشاره‌گرها در ++C

رشته‌ها در ++C

احسان پناهی — Tue, 30 Jun 2020 06:40:14 +0000

++C دو نوع روش برای بیان رشته‌ها دارد: رشته با کارکترهای سبک زبان C کلاس string معرفی شده در ++C استاندارد رشته با کارکترهای سبک زبان C این نوع رشته از زبان C اتخاذ شده و ++C کماکان به پشتیبانی از آن ادامه می‌دهد. این نوع رشته درواقع یک آرایه یک بعدی از کارکترهاست که به کارکتر ’null ‘\0 ختم می‌گردد. بنابراین رشته منتهی به کارکتر null شامل یک سری کارکترهاست که به null ختم می‌شود. دستور زیر یک رشته حاوی واژه Hello را اعلان و مقداردهی می‌کند. برای ذخیره کارکتر null در انتهای آرایه، اندازه آرایه باید یک عدد بیشتر از تعداد کارکترهای واژه Hello باشد. char greeting[6] = {'H', 'e', 'l', 'l', 'o', '\0'}; اگر قواعد مقداردهی اولیه آرایه را دنبال کنید، باید دستور بالا را به شکل زیر بنویسید. char greeting[] = "Hello"; شکل زیر رشته تعریف شده در C++/C را در حافظه نمایش می‌دهد. در حقیقت …

برای مشاهده این مطلب بصورت کامل روی لینک زیر کلیک کنید:
رشته‌ها در ++C

آرایه‌ها در ++C

احسان پناهی — Mon, 29 Jun 2020 06:40:30 +0000

در این جلسه از آموزش ++C به بررسی آرایه‌ها در ++C میپردازیم. ++C ساختار داده‌ای به نام آرایه فراهم کرده که مجموعه‌ای ترتیبی از عناصر هم نوع، با اندازه ثابت را در خود ذخیره می‌کند. یک آرایه برای ذخیره مجموعه‌ای از داده‌ها استفاده می‌شود، اما مفیدتر است که یک آرایه را به عنوان مجموعه‌ای از متغیرهای هم نوع درنظر بگیریم. به جای اعلان متغیرهای منفرد، مانند number0، number1… تا number99، یک آرایه مانند numbers تعریف کرده و برای بیان متغیرهای منفرد به صورت number[1]، number[0]، تا number[99] از آن استفاده می‌کنیم. برای دسترسی به یک عنصر مشخص از آرایه از شاخص (index) استفاده می‌شود. همه آرایه‌ها در فضای پیوسته از حافظه ذخیره می‌شوند. کوچکترین آدرس مربوط به اولین عنصر و بزرگترین آدرس مربوط به آخرین عنصر می‌باشد. اعلان آرایه‌ها برای تعریف یک آرایه در ++C، برنامه‌نویس باید نوع المان‌ها و تعداد آنها را به صورت زیر مشخص کند. type arrayName …

برای مشاهده این مطلب بصورت کامل روی لینک زیر کلیک کنید:
آرایه‌ها در ++C

اعداد در ++C

احسان پناهی — Sun, 28 Jun 2020 06:40:01 +0000

در حالت عادی، هنگام کار با اعداد، از نوع داده‌های پایه مانند int، short، long، float، double و … استفاده می‌کنیم. هنگام صبحت از نوع داده‌های ++C، نوع داده‌های عددی، مقادیر احتمالی و محدوده آنها را توضیح داده‌ایم. تعریف اعداد در ++C در آموزش‌های پیشین اعداد مختلف را تعریف کرده و به آنها پرداختیم، مثال خوب دیگری از اعداد مختلف در ++C را در زیر آورده ایم. #include <iostream> using namespace std; int main () { // number definition: short s; int i; long l; float f; double d; // number assignments; s = 10; i = 1000; l = 1000000; f = 230.47; d = 30949.374; // number printing; cout << "short s :" << s << endl; cout << "int i :" << i << endl; cout << "long l :" << l << endl; cout << "float f :" << f << endl; cout << "double d …

برای مشاهده این مطلب بصورت کامل روی لینک زیر کلیک کنید:
اعداد در ++C